HomeΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣΓια τους Λευκαδίτες ο Γιατρός δεν είναι ένας θρύλος, είναι ο τρίτος εθνικός μας πόλος, δίπλα στον Βαλαωρίτη και τον Σικελιανό

Για τους Λευκαδίτες ο Γιατρός δεν είναι ένας θρύλος, είναι ο τρίτος εθνικός μας πόλος, δίπλα στον Βαλαωρίτη και τον Σικελιανό

Για μας τους Λευκαδίτες ο Γιατρός δεν είναι απλά ένας θρύλος, είναι ο τρίτος εθνικός μας πόλος, δίπλα στον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και τον Άγγελο Σικελιανό. Γιατί ποιητής ήταν και ο Ξενοφώντας Γρηγόρης! ΕΠΟΙΗΣΕ το κορυφαίο ποίημα – ραψωδία, που λέγεται ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ…

Η ομιλία του Θοδωρή Γεωργάκη που εκφωνήθηκε την Κυριακή το βράδυ στο Σπανοχώρι, στην εκδήλωση μνήμης στο γιατρό Ξενοφώντα Γρήγορη που διοργάνωσε ο Πολιτιστικός Σύλλογος Σφακιωτών «Ο Φωτεινός»

Αγαπητοί προσκεκλημένοι,

Όταν αποφασίστηκε στο Διοικητικό Συμβούλιο του Πολιτιστικού Συλλόγου των Σφακιωτών «ΦΩΤΕΙΝΟΣ», η διοργάνωση της σημερινής εκδήλωσης, με την συμπλήρωση τριάντα χρόνων, (1988-2018), από την εκδημία του Γιατρού – ένας είναι ο Γιατρός, για μας τους Λευκαδίτες, και όνομα και επίθετο μαζί – θεώρησα προσωπικά πως, αυτό το διάστημα των τριάντα χρόνων χωρίς τον Γιατρό, είναι ικανό διάστημα να αξιολογήσομε, πολύπλευρα, αυτή τη μοναδική Λευκαδίτικη προσωπικότητα, που ξεκίνησε ακριβώς από τούτη την ταπεινή ρούγα και μπόλιασε μια ολόκληρη κοινωνία, με ένα προσωπικό του μοντέλο ζωής και πολιτικής πρακτικής, ο κεντρικός πυρήνας του οποίου είναι ολοφάνερα και ολοκάθαρα ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟΣ!

Είναι καιρός, πιστεύω, αγαπητοί προσκεκλημένοι, να αξιολογήσομε, να αναδείξομε τις αθέατες διαστάσεις του και να ερμηνεύσομε τον Γιατρό, όχι απλά σαν ένα κοινωνικό φαινόμενο, σαν έναν καλό Σαμαρείτη εκείνης της ταραγμένης περιόδου, που έζησε, αλλά σαν έναν απ’ τους κορυφαίους διανοητές της χώρας μας. Διότι, μπορεί να μην μας κατέλειπε πολιτικά μανιφέστα, όμως η στάση ζωής του δεν μπορεί να ερμηνευθεί διαφορετικά, παρά σα μια πολύπλευρη εμπνευματωμένη εσώτερη διεργασία, η οποία καθόριζε τη βιωτή του και κανοναρχούσε τον τρόπο συμπεριφοράς του στον επιστημονικό, στον κοινωνικό και στον πολιτικό στίβο.

ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΙΣΤΗΣ

Έφηβος ακόμη στους Σφακιώτες και στη Χώρα βασανίζεται και αναλώνεται στην αναζήτηση της πορείας του , προσπαθώντας οργανωμένα και μεθοδικά να τακτοποιήσει το συναίσθημα και τον ορμητισμό , που τον διακατείχε, να οργανώσει τον τρόπο σκέψης του και δράσης, να επινοήσει και να προκρίνει εκείνες τις αρχές και κανόνες, που θα τον οδηγήσουν στην πραγμάτωση των ιδανικών του, που απ’ τα εφηβικά του χρόνια φαίνεται πως είναι ανθρωποκεντρικά .Μια βαθιά εμπνευματωμένη αξιολογική εσωτερική διεργασία, που του προσδίδει αβίαστα την ιδιότητα του ΤΕΛΕΙΟΥ ΑΞΙΟΛΟΓΙΣΤΗ!

Και το αποτέλεσμα;

Πάλεψε και βρήκε εκείνες τις αρχές που ρυθμίζουν τις πράξεις του ανθρώπου και καθοδηγούν στην οργάνωση της λειτουργίας του μέσα στο σύνολο, εν τέλει την κοινωνική του ζωή ! Σ’ αυτόν τον δικό του ΑΞΙΟΛΟΓΙΚΟ ΚΩΔΙΚΑ, αποτέλεσμα, επαναλαμβάνω του βασανιστικού, αλλά και λυτρωτικού «ΣΚΑΠΤΕ ΕΝΔΟΝ», είναι να προκρίνει διά βίου την συνειδητή και αμόλευτη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ, σα μέσον πραγμάτωσης αυτής της ψυχοπνευματικής του ανάγκης για προσφορά στον ΑΝΘΡΩΠΟ, για την παγίωση του δικού του ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ, το οποίο υπηρέτησε πιστά και χωρίς καμία απολύτως έκπτωση μέχρι τα στερνά του!
ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΤΕΛΕΙΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΙΣΤΗΣ, λοιπόν, ο Γιατρός!

Η πρώτη πρακτική συνειδητή επιλογή είναι το προσπέρασμα της περίφημης υποτροφίας ΡΟΚΦΕΛΕΡ, που πέτυχε και μάλιστα στα μέσα της δεκαετίας του 1930, όταν κατά χιλιάδες οι ρακένδυτοι Έλληνες μετανάστες γίνονταν τρόφιμοι του περίφημου νησιού ΕΛΙΣ, ψάχνοντας για το όνειρο στην Αμερική! Ο Γιατρός αντιπαρήλθε γενναία την πρόκληση! Ο συναισθηματικός δεσμός του πρωτίστως με τον άνθρωπο και τη γη του, τον οδήγησε μέχρι το στάδιο να φτιάξει την βαλίτσα του μισεμού, να αποχαιρετήσει τους δικούς του… Μα η αξιολογική του κατασταλαγμένη δεινότητα δεν είχε πει την τελευταία λέξη… Προσπέρασε συνειδητά τη μεγάλη πρόκληση ΡΟΚΦΕΛΕΡ και επέλεξε ταπεινά να ιερουργήσει τον ΑΝΘΡΩΠΟ, τον συμπατριώτη του, τον ενδεή Λευκαδίτη, που μαζί με τα τόσα βιοποριστικά του προβλήματα έβλεπε και το προσδόκιμο της ζωής του, με τις κακουχίες και τις ασθένειες να μην ξεπερνά το πεντηκοστό έτος της ηλικίας…Και η μεν ανθρωπότητα έχασε ίσως έναν κορυφαίο επιστήμονα, κέρδισε, όμως, έναν κορυφαίο διανοητή και πιστό υπηρέτη ενός ΓΡΗΓΟΡΕΙΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΟΥ ΣΥΤΗΜΑΤΟΣ, το οποίο είναι το κύριο ζητούμενο και των ημερών μας … Τόσο διαχρονικό και συνάμα τόσο αναγκαίο …

Την άρνησή του στην υποτροφία ΡΟΚΦΕΛΕΡ ακολούθησε ακόμη εντονότερα η αξιολογική του συλλογιστική, πάντα έχουσα ομφαλό την προσφορά, την ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ! Ο επαγγελματικός του βίος σημαδεύτηκε έντονα, έκτοτε, απ’ την προτεραιότητα της παραδειγματικής οργάνωσης της κοινωνίας, βασισμένη στέρεα πάνω στον δικό του πολιτικοεπιστημονικό αξιακό κώδικα. Με αυτή του την προτεραιότητα ζωής, στόχευε ολοκάθαρα ο Γιατρός στην κατάχτηση της αρετής, που ονομάζεται ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ και την οποία θεώρησε και υπηρέτησε πιστά σαν υπαρξιακό του στημόνι!

Την απόπλυνε από κάθε ίχνος επικοινωνίας και υστεροβουλίας, τη θεώρησε δική του ψυχοπνευματική ανάγκη, την υποστασιοποίησε και τη λάμπρυνε στο πρόσωπο του αδύναμου και φτωχού Λευκαδίτη σαν ΤΕΛΕΙΑ ΑΡΕΤΗ, την ενστάλαξε με τρόπο υποδειγματικό σε κάθε ανθρώπινη ψυχή, σα μοντέλο επιδιωκόμενης βιωτής, για να αποτελέσει για την σημερινή αλαφιασμένη ελληνική κοινωνία μια εξαίσια παρακαταθήκη, ένα δρόμο εθνικής σωτηρίας, που πρέπει να βαδίσει ο Έλληνας, ο επιστήμονας, ο εργάτης, ο άνθρωπος και συνολικά το πολιτικό μας σύστημα.. Η Γρηγόρεια σύλληψη της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ , δεν είναι απλά, λοιπόν, ένα απ’ τα κορυφαία διανοήματα ενός κορυφαίου διανοητή, όπως ο ΓΙΑΤΡΟΣ, αλλά καθίσταται τόσο αναγκαία για το συμμάζεμα του ελληνικού κράτους, μετά από μια δεκαετία πρωτόγνωρης οικονομικοκοινωνικής κρίσης και εξαθλίωσης… Ιδού ο μίτος που μπορεί να οδηγήσει έξω απ’ το άντρο του σημερινού Μινώταυρου, γιατί αυτή η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ είναι η μοναδική που μπορεί να αναπαρθενέψει τον σημερινό αλαφιασμένο, επαναλαμβάνομε, Έλληνα…

ΙΔΑΝΙΚΟΣ ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΤΗΣ

Αλλά, αυτή η αξιολογιστική λειτουργία και δεινότητα του Γιατρού, δεν θα είχε καμία πρακτική σημασία, στην μετέπειτα επιστημονικοπολιτική του δράση, αν δεν συνοδεύονταν και δεν συμπληρωνόνταν απ’ την δίδυμη αδερφή της, την πραγματιστική λειτουργία.

ΠΡΑΓΜΑΤΙΣΜΟΣ!  Η θεωρία και εν τέλει το πρόκριμμα, σύμφωνα με το οποίο η αλήθεια συνιστάται στην πρακτική ωφέλεια και στην λειτουργικότητα της μέσα στην ζωή! Άλλη κορυφαία διανοητική έσω λειτουργία, που κοσμούσε τον Γιατρό. Ο πραγματισμός του, χωρίς τον οποίο η αξιολογιστική του δεινότητα θα ‘ήταν κενή περιεχομένου. Ένας πραγματισμός που καταξιώνονταν και υλοποιούνταν με μια πλέρια πρακτική ωφέλεια του ανθρώπου, της κοινωνίας όλης. Και πάνω σ’ αυτόν τον καμβά του πραγματισμού, ο οποίος σαν απότοκα και πνευματικά τέκνα φέρνει τον ορθολογισμό και τον ρεαλισμό, οργάνωσε την διττή του δράση ο γιατρός, την επιστημονική και την πολιτική. Μέσα απ’ την ιατρική του επιστημοσύνη, με συνοδό και οδηγό τον πραγματισμό, όσο και να αν αποτελεί οξύμωρο αυτή η συγκρουσιακή κατάσταση ρεαλισμού και εμπνευματωμένης πορείας, δημιούργησε τον δικό του ΓΡΗΓΟΡΕΙΟ ΤΡΟΠΟ ΣΚΕΨΗΣ, που του επέτρεψε να φτάσει σε αυτό που ονομάζομε ΑΠΟΛΥΤΟ ΠΝΕΥΜΑ, που στην πράξη μεταφράζονταν απ’ τον ίδιο και για τον ίδιον σε μια ψυχική κατάσταση ΑΠΛΕΙΣΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ, για τον συνάνθρωπο, μα οδηγούσε και σε προσωπική ευωχία τον ίδιο τον Γιατρό.

Ένα απ’ τα σημαντικά περιεχόμενα αυτού του πραγματισμού, του οποίου ήταν ιδανικός φορέας, ήταν το στοιχείο του ενορατισμού! Έβλεπε μακράν ο Γιατρός, και θεωρούσε αυτή του την ενόραση σαν τρόπο γνώσης της πραγματικότητας, απ’ την οποία αντλούσε τα επιχειρήματα και τις αποφάσεις του, κυρίως κατά την πλουσιότατη αντιστασιακή του δράση ενάντια στον Ναζιζοφασισμό. Και ο Γιατρός έγινε ο πρώτος αντιστασιακός. όχι μόνο της Λευκάδος, αλλά και της Ελλάδος! Σαν θεώρησε χαμένο τον αγώνα στην Αλβανία, και με λύπη του διέγνωσε και έζησε την κατάρρευση του μετώπου, στην οποία Αλβανία πήγε εθελοντικά να πολεμήσει, αφού εγκατέλειψε την θέση θεράποντα γιατρού στο Αγρίνιο, σαν κατέρρευσε εκείνο το ηρωικό μέτωπο, όπως τόσοι αγωνιστές επέστρεψε με τα πόδια στην Λευκάδα! Αυτή του η αποστολική πορεία προς… Δαμασκό, τον ενέπνευσε και τον ατσάλωσε για την δημιουργία της πρώτης Αντιστασιακής ομάδας στο νησί, μαζί με τον Ξενοφώντα Μαλακάση και τον Τάκη Βεργίνη.

Στην αντιστασιακή του δράση θριάμβευσαν αυτά τα δύο προικιά του, για τα οποία κάναμε λόγο παραπάνω, ο πραγματισμός του, που του επέτρεπε να εκταμιεύει την πρακτική ωφέλεια και ο ενορατισμός του, που επίσης του επέτρεπε να προβλέπει εξελίξεις των πραγμάτων. Έχουν να μονολογούν οι παλιοί Σφακισάνοι σύντροφοι του, τον αφοπλιστικό τρόπο με τον οποίο τους πειθανάγκαζε , να μην προβούν σε μεμονωμένες ενέργειες κατά των Γερμανών, κυρίως με ενέδρες στην Ψηλή Στράτα και στο Στενό του Αγίου Θωμά, διότι διέβλεπε και φοβούνταν την Καλαβρυτοποίηση των Σφακιωτών! Θεωρούσε τις αντιστασιακές πράξεις υψηλού συμβολισμού, όμως ο πραγματισμός του υπαγόρευε να θεωρεί την υπόθεση ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ σαν μια διαρκή αντιφασιστική παίδευση του λαού! Διότι και πάλι διέβλεπε πως, εκείνος ο ξενόφερτος φασισμός, κάποια στιγμή θα κατέρρεε, όπως και κατέρρευσε, φοβούνταν όμως τον ντόπιο φασισμό, γι’ αυτό και θεωρούσε την διαρκή αντιφασιστική παίδευση του λαού πρωταρχικό μέλημα του Λαϊκού Κινήματος…

Και δεν διαψεύσθηκε … Ξημέρωσε η 21η Απρίλη 1967 και ο ίδιος, μαζί με την αγαπημένη του γυναίκα, την Χαρίκλεια, οδηγήθηκαν ξανά στην εξορία…Φοβούνταν η Χούντα έναν εξηνταπεντάχρονο πιθανόν ανατροπέα; Όχι , βέβαια , έτρεμε, όμως τον ποταμό των ιδεών του γιατρού και τη μεγάλη του επιρροή στον λαό της Λευκάδος. Και ναι μεν, τότε, ο διοικητής της Αστυνομίας Λευκάδος Κώστας Φλούδας, τρέμοντας του είπε: « Γιατρέ νοιώθω δέος να σου περάσω χειροπέδες», όμως ο δρόμος της εξορίας στη Γυάρο και ακολούθως στη Λέρο ήδη είχε ανοίξει…

Η ΕΠΙΤΟΜΗ ΤΟΥ ΙΔΕΑΛΙΣΤΗ!

Θα επαναλάβω και πάλι πως, ο Γιατρός, δεν ήταν απλά ο καλός Σαμαρείτης, αλλά ένας άνθρωπος της διανόησης και του πνεύματος, ένας λόγιος διανοούμενος, που τον στόλιζαν οι δύο κορυφαίες μεν αρετές, του αξιολογιστή και του πραγματτιστή , όμως αυτές θα ήταν απλά διακοσμητικά κεντίδια, όπως μπορεί να είναι σε κάθε βιωτή, αν δεν κατακλύζονται και δεν κυοφορούνται στα σπλάχνα του ιδεαλισμού. Και ο Γιατρός υπήρξε η επιτομή του Ιδεαλιστή! Η στάση ζωής του έδειξε πως δέχονταν την πλατωνική έννοια περί ιδεών, σύμφωνα με την οποία οι ιδέες είναι αιώνιες και αμετάβλητες, συμβολίζουν δε την πραγματική ύπαρξη και στοχεύουν στην ΑΛΗΘΙΝΗ ΑΡΕΤΗ! Και αυτό το μετερίζι του ευσυνείδητου και θύραθεν ιδεαλισμού ο Γιατρός το υπηρέτησε πιστά και δια βίου! Το τρίπολο ΙΔΕΑ – ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΥΠΑΡΞΗ – ΑΡΕΤΗ ΑΛΗΘΙΝΗ, είναι ο καμβάς πάνω στον οποίο κέντησε την πανθομολογούμενη ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ του για τον συνάνθρωπο.

Αν σαν κορυφαία πνευματική λειτουργία του ανθρώπου εμφανίζεται ο λόγος, σύμφωνα με τον οποίο, ή μάλλον φορέας του οποίου είναι η συλλογιστική λειτουργία της ψυχής να τακτοποιεί και να οργανώνει τα νοήματα της, τότε, το πνευματικό τέκνο του λόγου, η ΔΙΑΛΕΚΤΙΚΗ, είναι το εργαλείο πραγμάτωσης των ιδεών. ΘΑΣΙΩΤΗΣ ο Γιατρός του δόγματος της διαλεκτικής, στην πολιτική του σταδιοδρομία, προσέγγιζε πάντα την αλήθεια κάθε θέματος με τη διαλογική μέθοδο. Έχουν να μολογούν και πάλι οι συναγωνιστές του και κυρίως ο αείμνηστος Απόστολος Λάζαρης, για τη νηφαλιότητα, την ανεκτικότητα και τον μειλίχιο τρόπο με τον οποίο αντιμετώπιζε κάθε συνομιλητή του, ακόμη και τον πιο ταπεινό, ακόμη και αν αυτή η διαλογική συζήτηση, μεταξύ συναγωνιστών και συντρόφων στην Αντίσταση εκτρέπονταν σε οξύτητες! Έλεγε, λοιπόν, ο Απόστολος Λάζαρης: «Όταν ο γιατρός ο Βέτσας αναλάμβανε να συνθέσει, υπήρχε νεκρική σιγή σε κάθε μάζωξή μας».

Αυτός ο γνήσιος και αμόλευτος ιδεαλισμός του Γιατρού, τον οδήγησε σταθερά στα βήματα της ΚΑΘΟΛΙΚΟΤΗΤΑS, δηλαδή μιας χωρίς διάκριση διάχυσης της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ σε όλους τους Λευκαδίτες, ανεξάρτητα πολιτικής και κομματικής τοποθέτησης. Δύο απλά παραδείγματα απ’ την ζωή του που φανερώνουν αποθεωτικά στην πράξη αυτή την καθολικότητα των ιδεών του γιατρού. Είναι γνωστό πως έγινε δολοφονική απόπειρα εναντίον του απ’ τον γιατρό Μελά, τα ταραγμένα χρόνια του Εμφύλιου, όμως πρόλαβε ο Ξενοφώντας Γρηγόρης και τον αφόπλισε, αρπάζοντας του το πιστόλι απ’ το χέρι… Και όμως, αυτόν τον παραλίγο δολοφόνο του, όταν παρέστη ανάγκη, τον περιέθαλψε και τον θεράπευσε! Ακόμη! Όταν συνελήφθη και οδηγήθηκε στις φυλακές Λευκάδος, ένα πραγματικό περιστατικό, όπως μου το ανέφερε γιος συγκρατούμενου του. Αρρώστησε η σύζυγος του Φρούραρχου Λευκάδος. Όλοι τον προέτρεπαν να τη δει ο γιατρός ο Γληγόρης.

Πράγματι απευθύνθηκαν στον γιατρό και η απάντησή του: «Για να βγω απ’ τη φυλακή για ιατρική επίσκεψη, θα βγω μόνο αν βγουν και αυτοί οι άλλοι συγκρατούμενοί μου ! Εκτός και αν θέλετε να φέρετε την γυναίκα εδώ». Η επιλογή τους βέβαια ήταν να πάνε τη γυναίκα του φρούραρχου στις φυλακές. Η διάγνωση του Γιατρού, όπως πάντα, ήταν ακριβέστατη και αυθεντικότατη… Δύο κορυφαία συμβάντα, που αναδεικνύουν το ακέραιο φρόνημα του ανδρός και την ύψιστη αίσθηση που τον διακατείχε στην ενάσκηση αυτής της σπάνιας ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ προς τον άνθρωπο, αδιάκριτα τον κομματικό του χρωματισμό. Παρόμοιο παράδειγμα μόνο στην περίπτωση του Αγίου Διονυσίου συναντά κανείς, όταν στη Μονή των Στροφάδων περιέθαλψε και έκρυψε τον δολοφόνο του ίδιου του του αδερφού…

Μα πάνω απ’ όλα. Αυτή η ΤΕΛΕΙΑ ΑΡΕΤΗ του ΓΙΑΤΡΟΥ δεν εκπορεύτηκε σαν ένα επικοινωνιακό υστερόβουλο ποτάμι, αλλά σαν μια εσωτερική του ανάγκη, προς την κατεύθυνση της προσφοράς στο κοινωνικό σύνολο, σαν μια έμπρακτη υποστασιοποίηση των αριστερών του ιδεών.! Γιατί, πιστεύω, πως, ο Γιατρός, έζησε και ανάλωσε την ζωή του με το όραμα του Σοσιαλισμού σαν ένα διαρκές αέναο γίγνεσθαι, σε καθεστώς πλήρους ελευθερίας και Δημοκρατίας, που στο επίκεντρο του έχει τον άνθρωπο και μόνο!

Αγαπητοί προσκεκλημένοι,
Με ολοκάθαρη την άμεση διαισθητική επικοινωνία, ακόμη και στα επέκεινα, με τον γιατρό του, ο Λευκαδίτικος λαός, με την δυνατή του και μοναδική εμπειρία και την αλάνθαστη μνήμη, πορεύεται μέχρι σήμερα! Και δεν είναι αυτή η πορεία παρά το κυρίαρχο σκέλος μιας προφητεία, που μιλά για την ανάθεσή της εντολής στον χρωστήρα της ιστορίας, σαν επισφράγιση και επιστέγασμα μιας ολοκληρωμένης ουμανιστικής επιλογής, την οποία, ευελπιστώ, πως, έστω και κοντά ένα πολλοστημόριο την έψαυσα, με τούτο το ταπεινό μου πόνημα για τον αείμνηστο Γιατρό Ξενοφώντα Γρηγόρη. Θέλησα, πρωτίστως, ξεδιπλώνοντας τις τρεις ανεκτίμητες πνευματικές του ικανότητες, αυτές του αξιολογιστή, του πραγματιστή και του ιδεαλιστή, να τις αναδείξω, ώστε ο Γιατρός να πάρει την αρμόζουσα σ’ αυτόν θέση, δίπλα στους κορυφαίους διανοητές της χώρας, και ας μην μας κατέλειπε πολιτικά γραπτά μανιφέστα. Η βιωτή του και μόνο είναι το κορυφαίο πνευματικό πόνημα που μπορεί να μοντελοποιηθεί προς την κατεύθυνση της πραγματικής κοινωνίας των ανθρώπων.

Θεωρώ, επί πλέον, πως πιθανόν δίνω και το έναυσμα για μια ενδελεχή και επισταμένη ενασχόληση των Λευκαδίων επιστημόνων, προς την πλευρά της ανάδειξης αυτών των χαρισμάτων του γιατρού, πέραν απ τον καθομολογούμενο Καλοσαμαρειτισμό του , ο οποίος, ανέλυσα, θέλω να πιστεύω, πως δεν ήταν μια τυχαία έμπνευσή του , αλλά μια διαρκής αναζήτηση και υποστασιοποίηση της μέγιστης αρετής της ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ στο πρόσωπο του αδύναμου και του φτωχού ανθρώπου. Αλλά και η Βουλή των Ελλήνων, θεωρώ πως πρέπει να ασχοληθεί, να τιμήσει και να αναδείξει την ολοφώτεινη προσωπικότητα του Γιατρού Ξενοφώντα Γρηγόρη, αφού χρημάτισε επί τετραετία εκπρόσωπος του Λευκαδίτικου Λαού (1963-1967) στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Και ποιος ξέρει… Αναδιφόντας και στα πρακτικά της Βουλής, εκείνη την ταραγμένη προδικτατορική εποχή, μπορεί να εξορύξομε και ομιλίες του γιατρού, που να είναι ακόμη ένα θαλερό σημάδι και να τον κατατάσσει οριστικά στους κορυφαίους διανοητές της Χώρας.

Αγαπητοί προσκεκλημένοι,

Για μας τους Λευκαδίτες ο Γιατρός δεν είναι απλά ένας θρύλος, είναι ο τρίτος εθνικός μας πόλος, δίπλα στον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη και τον Άγγελο Σικελιανό. Γιατί ποιητής ήταν και ο Ξενοφώντα Γρηγόρης! ΕΠΟΙΗΣΕ το κορυφαίο ποίημα – ραψωδία, που λέγεται ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ… Και μέσα από τούτη την κορυφαία αρετή, τελικά, να παραγγέλνει στον σημερινό Έλληνα τους στίχους απ’ τον ΑΛΑΦΡΟΪΣΚΙΩΤΟ του ΆΓΓΕΛΟΥ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟΥ:

…Μας εσάς, ώ άνθρωποι, τη Ζωή
που αρνιέστε να δουλέψετε,
σας έδεσα στ’ αλέτρια μου
για ν’ ανεβείτε ένα σκαλί και τη γης να οργώσετε
σας κέντησα τη ράχη σας βαθιά με τη βουκέντρα…

Ευχαριστώ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ!

Προηγουμενο αρθρο
Ερχεται το «ματωμένο φεγγάρι»: Η μεγαλύτερη ολική έκλειψη Σελήνης του 21ου αιώνα
Επομενο αρθρο
Σχέδια όπου ανταμώνουν χρώματα και σκέψεις, το παρόν και οι αναμνήσεις

2 Σχόλια

  1. anwnimos
    26 Ιουλίου 2018 at 19:46 — Απάντηση

    ¨οντως. Φημίζονται άλλωστε για την «αντικειμενικότητά» τους…..

  2. αλαφροϊσκιωτος
    26 Ιουλίου 2018 at 15:47 — Απάντηση

    Για τον Γιατρο,τον Ανθρωπο,τον Επιστημονα,Τον κομουνιστη,επρεπε να μιλησουν οι συναγωνιστες του,οι συντροφοι του στους αγωνες,στις εξοριες ,στην αγωνια του για ζωη αυτου του τοπου,και οχι οψιμοι ποιητες και μεγαλοστομοι ομιλητες…….

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *