HomeΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥΔηλώνουμε… τζαμπατζήδες! Θέλουμε ένα μέτρο ελεύθερης παραλίας να στρώσουμε την πετσέτα μας… Υπάρχει;

Δηλώνουμε… τζαμπατζήδες! Θέλουμε ένα μέτρο ελεύθερης παραλίας να στρώσουμε την πετσέτα μας… Υπάρχει;

Το θέατρο του παραλόγου κυριαρχεί στις Αυγουστιάτικες συζητήσεις φέτος στο νησί μας, επισκιάζοντας κάθε πολιτιστική απόπειρα που επιχειρεί να προβληματίσει και να εκπαιδεύσει το πνεύμα… Λαμβάνει χώρα στον ηλεκτρονικό τύπο και κάθε μέρα παρακολουθούμε και τη συνέχεια… Μάλλον σίριαλ, λοιπόν, θα το έλεγα, όχι θέατρο…

Ξεκίνησε νωρίς το καλοκαίρι με τον εντοπισμό της προσπάθειας να στηθεί καντίνα στην έως πρόσφατα, παρθένα παραλία Μύλος… Ε! από κει και μετά έγινε… μύλος… Ο κόσμος ξεσηκώθηκε και με ομαδικές παραστάσεις στην παραλία και έξω από τις αρμόδιες υπηρεσίες, προσπάθησε να βάλει τέλος στις ξαπλώστρες που ξεφύτρωσαν, προϊόντος του καλοκαιριού.

Ακούστηκαν πολλές φωνές, έγιναν διαδικτυακές ψηφοφορίες, αλλά κάποια πολύ καταρτισμένη κυρία, υπερασπίζοντας με πάθος, εκτός από τα συμφέροντα του επιχειρηματία, και τη «νομιμότητα», επιχειρούσε με ύφος υπεροπτικό, απαξιωτικό αλλά και ανθρώπου βαθιά νομομαθούς, να καπελώσει οποιαδήποτε φωνή διαμαρτυρίας. Απαριθμούσε νόμους, νούμερα, καθέτους και υποπαραγράφους. Και εμείς διαβάζαμε και ψιλοκομπλάραμε. Αφού εμείς δεν ξέραμε τους νόμους και τις αρμοδιότητες των υπηρεσιών γιατί μιλούσαμε; Η ενοικίαση ήταν νόμιμη και επειδή απλά δεν μας αρέσει, δεν έχουμε δικαίωμα να μιλάμε!!

Προχώρησε μάλιστα σε επιθέσεις εναντίον εκείνων που αντιτίθενται στην εμπορική εκμετάλλευση της παραλίας και – ούτε λίγο, ούτε πολύ – τους κατηγόρησε για υποκριτές που δεν σέβονται το περιβάλλον. Επίσης, τους επέρριψε ευθύνες επειδή δεν γνωρίζουν και δεν αντιδρούν στη φυσική διάβρωση των ακτών του νησιού! Ποια η συσχέτιση;;;; Στις εύλογες απορίες που διατυπώθηκαν, απαντούσε με στείρο, ξύλινο λόγο, προφανώς αποτέλεσμα πλύσης εγκεφάλου που έχει υποστεί για κάποιους -πολύ συγκεκριμένους σκοπούς…

Γραφική η κυρία, κάποια στιγμή σταμάτησε (ευτυχώς) να μιλάει… Ίσως φοβήθηκε και λίγο το πηγαινέλα στο Μύλο, προκειμένου να φωτογραφίσει τα εκατοστά τις παραλίας, για να τα συγκρίνει με παλιές φωτογραφίες και να μας τις τρίψει στη μούρη, εμάς των άσχετων, μην μπλεχτεί σε κανένα ηλεκτροφόρο καλώδιο, που αιωρείται λίγο πάνω από την άμμο… Τέλος πάντων, για την ώρα σταμάτησε…

Και να τώρα που ο κόσμος σήκωσε κεφάλι και μιλάει. Σε πρόσφατο άρθρο, φωτογραφίες εξοργιστικές από το Πόρτο Κατσίκι, ένα θέαμα τσίρκου, χρωματιστές ομπρέλες και ξαπλώστρες των 20 ευρώ, καλύπτουν (παρανόμως σύμφωνα με το άρθρο), ολόκληρη την έκταση της παραδεισένιας παραλίας… Θλιβερό το θέαμα, αλλά θλιβερότερη και η απάντηση συντοπίτη μας στα σχόλια. Τη μεταφέρω αυτούσια, γιατί ξεπερνάει κάθε όριο λογικής και …στοιχειώδους ευγένειας (για να το πω λίγο κομψά):

«Θέλετε την πιο διάσημη παραλία της Ελλάδας τσάμπα επειδή είστε τζαμπατζήδες, όχι δεν θα την έχετε!!! Αλλά έρχεστε 20 μέρες τον Αύγουστο ή είστε από την πόλη και καλά Λευκαδίτες και νομίζετε πως έχετε όλο το νησί ελεύθερο όχι κύριε δεν είναι έτσι! Τουριστικό νησί είμαστε που δουλεύει 1μήνες τον χρόνο προσπαθούμε όλοι να βγάλουμε όσα μπορούμε, τώρα εσένα εάν σε ενοχλεί κάτσε στην μπανιέρα σου!
Ποσά βγάζει ο Δήμος από όλα αυτά όμως δεν λες τον δρόμο μέχρι να φτάσεις που έσπασες το αμάξι σου δεν λες η ξαπλώστρα σε πείραξε!!! Πισωωωωω λυκοιιιι»

Τι να απαντήσει κανένας εδώ; Ότι δεν είμαστε τζαμπατζήδες όσοι θέλουμε ένα μέτρο παραλίας να απλώσουμε την πετσέτα μας και να χαρούμε αυτό τον παράδεισο, χωρίς να πληρώσουμε – σύμφωνα με το άρθρο – 20 ευρώ; Ότι είναι δικαίωμά μας να το κάνουμε, ότι η θάλασσα δεν ανήκει σε κανένα, είναι δημόσιο αγαθό και κανένας δεν μπορεί να εγείρει αξιώσεις και δικαιώματα. Ποιος είναι ο λύκος; Εμείς ή αυτός που ξεδιάντροπα ομολογεί ότι με ένα μήνα το χρόνο, έχει την απαίτηση να ζήσει τους υπόλοιπους έντεκα; Εντάξει, το ξέρουμε ότι συμβαίνει, αλλά δεν το έχω ακούσει να ομολογείται έτσι ωμά… Ας εκμεταλλευτεί τα συμφωνηθέντα με το Δήμο μέτρα… όχι όλη την παραλία, όπως δείχνουν οι σοκαριστικές φωτογραφίες του άρθρου.

Και κλείνοντας θα θυμίσω και εγώ στους παλιότερους το «παρθένο» Κάθισμα, την παραλία των εφηβικών μας χρόνων… ας ανακαλέσει ο καθένας από την ψυχή του τη δική του εικόνα… Χρόνο με το χρόνο, μαζεύτηκαν πολλά… Η μνήμη εξεγέρθηκε και μεταβλήθηκε σε δράση συλλογική… κόντρα σε αυταρχικές κορώνες που επικαλούνται νομικά ερείσματα… Υπάρχουν και εκείνοι που δεν μετράνε νόμους, παραγράφους, χρήματα… Υπάρχουν και οι αγνοί φυσιολάτρες που αντιστέκονται όπως μπορούν στον ορυμαγδό του εύκολου πλουτισμού εις βάρος της φύσης, αλλά και του κόσμου που επισκέπτεται κάθε χρόνο το νησί…. απλώς κάποιοι δεν μπορούν να το κατανοήσουν, γιατί κρίνοντας από τον εαυτό τους, διακρίνουν παντού κίνητρα ποταπά….

Η Δεύτερη Φωνή

Προηγουμενο αρθρο
Συγκέντρωση διαμαρτυρίας στην κεντρική πλατεία για την παραλία Μύλος
Επομενο αρθρο
Εσπερινός στο εξωκλήσι του Παντοκράτορα στον Κάβαλο

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *