HomeΕΛΙΞΗΡΙΑ ΜΝΗΜΗΣΕφημέριος Βασιλικής 1934 -1952

Εφημέριος Βασιλικής 1934 -1952

Απομνημονεύματα ιερέως Κωνσταντίνου Κακαβούλη – Μέρος Κ΄

ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΚΗΣ
1934 -1952

Μετά παρέλευσιν 7 ετών μου έγραψε κάποιος συγγενής μου από την Βασιλική ότι χηρεύει η ενορία της Βασιλικής διότι ο εφημέριος ήτο πολύ γέρων και θα εγίνετο εκλογή εφημερίου. Τότε ο νόμος ώριζε τον εφημέριον να τον εκλέγουν οι ενορίται, Επειδή λοιπόν είμεθα 3 Ιερείς στο χωριό μας, εσκέφθηκα ότι κάποιος από τους 3 πρέπει να φύγει εφ’ όσον μας εδίδετο η ευκαιρία. Είπα εις τους άλλους 2 μήπως θέλει κανείς απ’ αυτούς να πάει στην Βασιλική, αλλ’ αυτοί ηρνήθησαν. Τότε εσκέφθηκα ότι πρέπει να φύγω εγώ και κατέβηκα στην Βασιλική πήγα και συνάντησα αυτόν που μου έγραψε τα συζητήσαμε αλλ’ εγώ του είπα ότι προτού υποβάλω την αίτησίν μου εις το Εκκλ. Συμβούλιον, το οποίον θα διενεργούσε την εκλογήν, να πάμε μαζί εις τον γέροντα εφημέριον να του ζητήσω την γνώμην του και ας ήταν παυμένος από την Μητρόπολιν λόγω της ηλικίας του, διότι αυτός ήτο και ο πνευματικός μου που μου έδωσε την συμμαρτυρίαν και έγινα Ιερεύς και δεν ήθελα να πικραθεί εξ αιτίας μου.

48-3

Πήγαμε λοιπόν στο σπίτι του και του είπα ότι στις εκλογές που θα γίνουν για την ανάδειξιν νέου εφημερίου σκέπτομαι να υποβάλω κι’ εγώ αίτησιν, εάν όμως σας ενοχλώ να μου το πήτε να μην προχωρήσω. Τότε αυτός μου απήντησε ότι δεν τον ενοχλώ καθόλου διότι αυτός είναι παυμένος από την Μητρόπολι μου έδειξε μάλιστα και το έγγραφο και από το να έλθει κανένας άλλος, καλλίτερα να έλθεις εσύ που σε ξέρω πως είσαι καλός. Μείναμε απολύτως σύμφωνοι, τον αποχαιρετίσαμε και φύγαμε.

Κατόπιν πήγα και έδωσα την αίτησίν μου στο Εκκλ. Συμβούλιον. Την ερχομένην Κυριακήν θα εγίνετο η εκλογή ήτο Κυριακή της Τυρινής.

Την παραμονήν της εκλογής κατέβηκα στην Βασιλική για να είμαι την επομένην εκεί που θα εγίνετο η εκλογή. Οταν μπήκα στο σπίτι της εξαδέλφης μου Κατερίνης Ν. Φατούρου, μου είπανε ότι είναι υποψήφιος ο γέρων Ιερεύς πρώην εφημέριος. Εγώ δεν ημπορούσα να το πιστέψω διότι είχα εξηγηθεί μαζί του. Αυτοί επέμεναν και μου είπανε, έβγα έξω στην αγορά και θα τον ιδής που ζητάει ψήφους. Πράγματι βγήκα έξω και τον είδα που πήγαινε από ένα ένα και τους ζητούσε ψήφους. Βλέποντας εγώ αυτήν την κατάστασιν στενοχωρήθηκα υπερβολικά, όχι ότι θα χάσω την εκλογήν, αλλά δεν ημπορούσα να ανεχθώ να είμαι αντιμέτωπος σε μια εκλογή με τον πνευματικό μου. Τον πλησίασα και του είπα, τι είναι αυτά που βλέπω Δέσποτα; Αυτός μου απήντησε να κάμω την δουλειά μου διότι με θέλουν οι Βασιλικιώτες και θα με ψηφίσουν. Αλλοι λόγοι είναι που τον αναγκάζουν να εκθέσει κι’ αυτός υποψηφιότητα. Τότε πήγα και είπα στον άνθρωπο που πήγαμε μαζί και ζήτησα την άδεια του γέρου, ότι έπειτα από αυτά που βλέπω θα φύγω για το χωριό μου, αλλ’ αυτός επέμενε και δεν με άφηνε να φύγω. Φωνάζει τον μακαρίτη Νάνο Σίδερη παιδί του αδελφού του γέρο παπά και του είπαμε τι συμβαίνει κι’ αυτός μου είπε να μην φύγω γιατί αυτός είναι ξεκουτιασμένος και δεν ξέρει τι λέγει και τι κάνει. Ο πατέρας του Νάνου ήτο πρόεδρος της εφορευτικής επιτροπής αλλά ήτο στον Αγιον Πέτρο που ήτο το χωριό του αλλά εκάθητο στην Βασιλική.

Λέγει ένας από τους ενορίτας στον άνθρωπο που με υποστήριζε όλα καλά είναι αλλά δεν θα ήτο καλά να λειτουργήσει ο υποψήφιος αύριο να τον ακούσουμε; Πήγαν λοιπόν οι δύο τους στον γέρο παπά και τον παρεκάλεσαν να με αφήσει να λειτουργήσω αλλ’ αυτός αρνήθηκε. Πήγαμε την άλλην ημέραν Κυριακή πρωί στην εκκλησία και έψαλα.

Τελείωσε η λειτουργία και άρχησε η εκλογή. Ο γέρων πήγε από πάνω από το ψηφοδόχον κιβώτιον και παρακαλούσε τους ψηφοφόρους να τον ψηφήσουν. Τότε έρχεται ο μακαρίτης ο Γιατρός ο Κολυβάς και μου λέγει, παπά μου να φύγεις να πας στο σπίτι σου, διότι βλέπω ότι σε φέραμε εδώ κάτου να σε κοροιδέψουμε. Τότε εγώ χωρίς να πω σε κανέναν τίποτε, έφυγα για το χωριό μου και έφθασα στο σπίτι μου το μεσημέρι και τους βρήκα που τρώγανε.

Είχα πλέον εγκαταλείψει την υποψηφιότητα. Το βράδυ κατά τις 10 η ώρα ήλθε ο Δάσκαλος ο Γράντζας στο σπίτι μου και μου είπε ότι του είπε στο τηλέφωνο ο τότε τηλ/της κ. Ιωάννης Πυτηλάκης ότι η εκλογή διεξήχθη κανονικώς. Ψήφισαν 86 ενορίται, έλαβα εγώ 44 και 42 ο γέροντας.

456457

Την Τρίτη μετά την Κυριακήν της εκλογής, έρχεται από την Εύγηρο ο τότε Αρχιερατικός επίτροπος περιφερείας πρώην Δήμου Ευγήρου και μου είπε ότι έχει έγγραφον από την Ι. Μητρόπολιν να κατέβουμε στην Βασιλική να με εγκαταστήσει εκεί ως εφημέριον διότι η εκλογή διεξήχθει κανονικώς και εκτός του ότι δεν είχε δικαίωμα να εκθέσει υποψηφιότητα διότι είχε απολυθεί αλλά επί πλέον έχασε και την εκλογήν. Τότε πήγε ο μακαρίτης ο παπά Βασίλης και του διάβασε την διαταγήν της Μητροπόλεως αλλ’ αυτός ηρνήτο και όταν έφευγε από το σπίτι του ο παπά Βασίλης τότε του πέταξε το κλειδί της εκκλησίας στον δρόμο.

Πήγαμε μαζί με τον παπά Βασίλη στην εκκλησία και από άμφια δεν υπήρχε τίποτε παρά μόνον ένα πεπαλαιωμένο πετραχείλι κρεμασμένο πίσω από το τέμπλο. Αργότερα με βρίσκει πάλιν ο παπά Βασίλης και μου είπε ότι του είπανε εκείνοι οι ενορίται που δεν με ψήφισαν ότι, αυτό δεν το έκαναν ότι με ήθελαν για παπά τους, αλλά ήτο άλλοι λόγοι που το έκαμαν αυτό. Τώρα όμως τον θέλουμε γιατί είναι καλός και θα τον σεβαστούμε όπως πρέπει, και πράγματι έμεινα πολύ ευχαριστημένος από τους ενορίτας μου καθώς και αυτοί από εμέ.

Εγκαταστάθηκα στην Βασιλική και έμεινα εκεί μαζί με την κόρη μου Ευφροσύνη, τον Τιμόθεο, τον Νίκο και τον Μήτσο. Η μακαρίτισα η πρεσβυτέρα κάθονταν στο χωριό με τα άλλα παιδιά, τους γονείς μου, τα αδέλφια μου Μιχάλη και Γεώργο και κύταγαν τις δουλειές μας, τον μύλο μας και την μικράν περιουσίαν μας. Εγώ είχα τότε νοικιάσει ένα σπιτάκι του Στέφανου του Τσή. Οι ενορίται μου με εσέβοντο και τα περνούσα καλά.

Του Αγίου Κν/νου που είναι η εορτή μου ήλθανε σχεδόν όλοι οι ενορίτες μου και μου είπανε τα χρόνια πολλά. Οι δημόσιοι υπάλληλοι ήλθανε μαζί καμιά δεκαριά. Είχε κατεβεί από το χωριό και η μακαρίτισα η παπαδιά και όλα τα παιδιά. Η παπαδιά τα έχασε όταν είδε τόσον κόσμο και μόλις έφυγαν οι υπάλληλοι παρ’ ότι εχαίρετο που έβλεπε τόσον κόσμο να έρχεται, διότι ήτο καλοκάγαθος άνθρωπος, είπε σαν αστεία, κλείστε την πόρτα μην μπουκάρουν κι’ άλλοι. Τότε ξεκαρδιστήκαμε απ’ τα γέλοια.

2

Τον άλλον χρόνο 1935 8η Σε/ριου το χωριό μας Σύβρος εορτάζει το Γενέσιον της Θεοτόκου και κάνουμε μεγάλο πανηγύρι, φιλοξενίες κ.λ.π. Την ημέραν εκείνην, επειδή ήτο Κυριακή, κανονίσαμε και τον γάμο του αδελφού μου Γιώργου που ήτο αρραβωνιασμένος. Πήγα λοιπόν από την Βασιλική στον Σύβρο την παραμονή, βράδυ Σαββάτο. Εκεί μόλις έφθασα μου είπανε ότι είναι άρρωστο το κοριτσάκι μου η Παρασκευή 9 χρονών τότε, μπήκα στο δωμάτιο την κύταξα είχε πυρετό, της διάβασα, όπως συνήθως διάβαζα στα παιδιά μου όταν αδιαθετούσαν. Το πρωί σηκώθηκα μπήκα πάλιν στο δωμάτιο κύταξα το κορίτσι είχε πυρετό. Είπα τότε ας πάω στην εκκλησίαν όχι να λειτουργήσω αλλά να εκκλησιασθώ και κατόπιν βλέπουμε τι θα γίνει για το κορίτσι, είχαμε βλέπετε και τον γάμο του αδελφού μου του οποίου ήμουν κηδεμών έως τότε. Αποφάσησα λοιπόν να γίνει το μυστήριον του γάμου και κατόπιν να ιδούμε για το κορίτσι. Δεν είχαμε τότε γιατρό στο χωριό.

Πήγαμε λοιπόν στο σπίτι της νύμφης, έγινε το μυστήριον, πήραμε την νύμφη και γυρισαμε στο σπίτι. Μπήκα πάλιν στο δωμάτιο, είδα το κορίτσι να έχει πυρετό. Είπα να πάει ένας συγγενής στην Βασιλική να φέρει τον γιατρό. Τότε κάποιος είπε ότι είναι εδώ ο γιατρός ο Κολυβάς, τον ειδοποίησα λοιπόν και ήλθε στο σπίτι. Κύταξε το κορίτσι, τον ρώτησα τι βλέπει; και μου είπε ότι μεταξύ των άλλων βλέπω και κάτι συμπτώματα μηνιγγίτιδας. Μόλις άκουσα εγώ έτσι τρόμαξα και του είπα μήπως είναι ανάγκη να κατεβούμε στην Βασιλική που ήτο καλίτερα τα μέσα τηλέφωνο κ.λ.π. Μου είπε τότε ο γιατρός να αφήσουμε και το απόγευμα θα ξαναέλθει να ειδεί το κορίτσι και τότε βλέπουμε τι θα κάμουμε. Πράγματι ήλθε ο μακαρίτης και μου είπε τα ίδια που μου είπε το πρωί. Τότε του είπα πάλιν εάν είναι ανάγκη να τα αφήσω όλα και γάμο και πανηγύρι και να κατεβούμε μαζί στην Βασιλική. Ητο νύκτα και ο γιατρός δεν ημπορούσε να δώσει καμίαν βοήθειαν εις το άρρωστο κορίτσι.

Την επομένην ημέραν πρωί ήλθε πάλιν ο γιατρός έκανε παρακέντηση στο κορίτσι και βγήκε το υγρό θολό και τότε μου είπε ότι είναι καθαρά μυνιγγίτις. Μου είπε ότι χρειάζεται πάγος, οροί, και άλλα φάρμακα τα οποία δεν υπήρχον στην Βασιλική. Εν τω μεταξύ το αυτοκίνητο που έκανε συγκοινωνία Βασιλική Λευκάδα είχε φύγει. Αλλο αυτοκίνητο δεν υπήρχε στην Βασιλική. Τι να κάνω τότε που έπρεπε όσον το ταχύτερον μπορούμε να αρχίσει η θεραπεία; Τότε με φώτισε ο θεός και τρέχω στο τηλ/φείο και παίρνω τηλ/φωνο τον φίλον μου τον μακαρίτη Ευάγγελον Κονιδάρην εκ Βασιλικής που υπηρετούσε στο τηλ/ειον Λευκάδος ως διανομεύς και τον παρακάλεσα να πει στον παρασωφέρ Ιωάννην Πολίτην να μου φέρει το βράδυ τα φάρμακα που μου είπε ο γιατρός.

pap10

Πράγματι το βράδυ, που γύρισε το αυτοκίνητο από την Λευκάδα, τα έφερε ο μακαρίτης ο Γιάννης όλα όσα παρήγγειλα. Ειδοποίησα τον γιατρό, ήλθε στο σπίτι και άρχισε την θεραπείαν. Την άλλην ημέραν εξεδηλώθη πλέον η ασθένεια. Αρχισε το κορίτσι να παραμιλεί, να θέλει να φύγει από το κρεβάτι κ.λ.π. Ενας εξάδελφός μου έλεγε μην τρέχεις παπά μου και χαλάς τα λεπτά σου διότι αυτή η αρρώστεια δεν θεραπεύεται και ενθυμούμαι που του απήντησα ότι εγώ θα κάμω το καθήκον μου σαν πατέρας και ας μην πεθάνει και ας είναι στον τοίχο κολημένη και εξακολούθησα με όλην μου την δραστηριότητα να κάνω ό,τι μου ήτο δυνατόν.
Την Τρίτην ημέραν της ασθενείας είπα εις τον θεράποντα ιατρόν μήπως είναι ανάγκη να καλέσω και άλλον ιατρόν και μου είπε ας αφήσουμε ακόμη και θα μου πεί αυτός όταν είναι ανάγκη.

Την 5η ημέρα μου λέγει να καλέσουμε και 2ον ιατρόν, αλλά μου απέκλεισε τον Κατηφόρη και μου είπε να καλέσω τον Χόρτη, ο οποίος τότε έμενε στα Χορτάτα. Τότε του είπα εγώ ότι θα καλέσω τον Κατηφόρη που είναι ενορίτης μου. Αυτός επέμενε και δεν ήθελε. Τότε του είπα θα σε παρακαλέσω μην μου προσθέτεις και άλλες στενοχώριες αρκετές είναι αυτές που έχω. Καλός είναι ο Χόρτης αλλά ο Κατηφόρης είναι ενορίτης μου και μου επιτρέπεται να αφήσω αυτόν και να φέρω ξένον γιατρό; Εάν χρειασθεί και τρίτος τότε θα καλέσω και τον Χόρτη. Τότε λοιπόν υπεχώρησε ο γιατρός και κάλεσα τον Κατηφόρη. Ηλθε κι’ αυτός κύταξε το άρρωστο κορίτσι και μου είπε κι’ αυτός τα ίδια που είχε πει κι’ ο άλλος γιατρός την ίδιαν θεραπείαν κ.λ.π.

Επειτα από 2 ημέρες μου είπε ο θεράπων ιατρός να καλέσω και τον Χόρτη να κάμουν Ιατροσυμβούλιο. Τον κάλεσα λοιπόν κι’ αυτόν. Ηλθε κοίταξε το κορίτσι συμφώνησε κι’ αυτός με τους άλλους 2 γιατρούς, έλαβε μάλιστα τον λόγον και μου είπε, παπά μου η ασθένεια του κοριτσιού σου είναι καθαρά μυνιγγίτις. Ευτυχώς όμως και είναι μία μορφή, δευτερογενής λέγεται, που και ελπίδες ζωής αφήνει αλλά δεν είναι και μεταδοτική, όπου τότε ούτε ελπίδες ζωής υπήρχον αλλά θα σου σφράγιζε η αστυνομία το σπίτι διότι θα ήτο μεταδοτική η μορφή αυτή.

1725

Τέλος έπρεπε αυτήν την στιγμήν να κάνουν ένα ορό στο άρρωστο κορίτσι. Για να γίνει ο ορός έπρεπε το κορίτσι να το κάνουν μια κουλούρα και να το κρατεί κάποιος που ήμουνα εγώ. Αυτό ήτο πολύ οδεινηρό διότι έπρεπε να ενώνονται τα πόδια με το κεφάλι για να ανοίγει η σπονδυλική στήλη να εύρει ο γιατρός τον σπόνδυλο που έπρεπε να χώσει την βελόνα με τον ορό. Τότε ενθυμούμαι πήρε πρώτος ο γιατρός ο Κατηφόρης να κάνει τον ορό αλλά δεν κατόρθωσε να εύρει τον σπόνδυλον να βάλει την βελόνα. Στράβωσαν 2 βελόνες αλλά δεν το κατόρθωσε και παρητήθη. Παίρνει κατόπιν ο Χόρτης, αλλά κι’ αυτός έπαθε τα ίδια. Το κορίτσι να φωνάζει και να κλαίει που μου τρυπούσε την καρδιά. Τότε λέγει ο Κατηφόρης, να αναβάλουμε τον ορό για άλλη ώρα, μάλιστα είπε και μίαν φράσιν, που αι γυναίκες την μεταχειρίζονται, να παραδεχθούμε ότι είναι ώρα κακή και γι’ αυτό δεν ημπορούν να εύρουν τον σπόνδυλο. Τότε παίρνει και ο Κολυβάς την βελόνα, ο οποίος ήτο γέρων πεπειραμένος και άρχισε με τον δείκτην της δεξιάς χειρός του να ψάχνει να βρει τον σπόνδυλον και πράγματι με την πρώτην δοκιμήν επέτυχε η βελόνα και έκανε τον ορό.

Μετά διελύθησαν και έφυγαν οι γιατροί και πάλιν ερώτησα μήπως υπάρχει φόβος για τα άλλα μου παιδιά να τα στείλω στο χωριό και μου είπανε ότι δεν υπάρχει φόβος.

Η ασθένεια εξελήσετο και άρχισε πλέον να καλιτερεύει το κορίτσι. Γλύτωσε με την βοήθειαν του θεού από τον θάνατον, αλλά και κανένα σημείον παραλύσεως δεν άφησε στο κορίτσι η τρομερά αυτή ασθένεια.

Συνεχίζεται.

line1

Διαβάστε το Α΄ μέρος [ΕΔΩ].Β΄ [ΕΔΩ]. Γ΄ [ΕΔΩ]. Δ΄ [ΕΔΩ]. Ε΄ [ΕΔΩ].Ζ΄ [ΕΔΩ]. Η΄ [ΕΔΩ]. Θ΄ [ΕΔΩ].Ι΄ [ΕΔΩ].

2016-12-27_2310
Προηγουμενο αρθρο
Η μετάνοια που μας προσβάλλει
15776361_1714357648892523_1604929276_o
Επομενο αρθρο
Πρωτοχρονιάτικο πάρτι διοργανώνει ο Αυγερινός Μαραντοχωρίου

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *