HomeΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣΗ πόλις εάλω – Η Λευκάδα στον αυτόματο πιλότο

Η πόλις εάλω – Η Λευκάδα στον αυτόματο πιλότο

Μέχρι το δεκαπενταύγουστο ο πληθυσμός του νησιού θα αγγίξει τις 150 χιλιάδες, ακούστηκε στο τελευταίο δημοτικό συμβούλιο δια στόματος δημάρχου. Νούμερο πρωτοφανές και ανησυχητικό ταυτόχρονα για τις δυνατότητες αλλά και τις αντοχές του νησιού. Δοκιμαζόμαστε όλοι, άνθρωποι, υποδομές (υπαρκτές και ανύπαρκτες) φυσικό περιβάλλον, ποιότητα ζωής, ανθρώπινη διαβίωση, πολιτισμός κ.λ.π..

Όλα τα προηγούμενα χρόνια στο τέλος της σεζόν, με τις τσέπες γεμάτες, κάποιοι ψέλλιζαν κάποια ευχολόγια και προβληματισμούς για την πορεία του νησιού. Φέτος θα τολμήσουμε στο «φούλ» της τουριστικής σεζόν, να ανοίξουμε τη συζήτηση για τα όρια και τις αντοχές του νησιού μας. Θα δανειστούμε κείμενα του Νίκου Κονδυλάτου, ο οποίος εδω και πολλά χρόνια θέτει ερωτήματα, εκφράζει απόψεις, δημιουργεί προβληματισμό, εκφράζοντας ταυτόχρονο την αγωνία και τον προβληματισμό πολλών άλλων.

«Μετά τη γνωστή παρακμιακή εικόνα της Λευκάδας του Αυγούστου, την οποία βιώσαμε για μία ακόμα φορά, με κυρίαρχα στοιχεία την αναρχία, την ασυδοσία, την ανομία, την παντελή έλλειψη σεβασμού σε κάθε δημόσιο χώρο, τη ρύπανση (αισθητική, ηχητική, περιβαλλοντική) και γενικότερα μία εικόνα αποσύνθεσης οφειλόμενης στην άνευ όρων παράδοση στην τουριστική παλίρροια του καλοκαιριού, θα ανέμενε κανείς εκ των υστέρων κάποια κριτική ή έστω κάποιο σχολιασμό του φαινομένου.

»Γνωρίζουμε όμως και από τις προηγούμενες χρονιές πως κάτι τέτοιο δεν πρόκειται να συμβεί από κανέναν και από πουθενά γιατί απλούστατα όλοι είμαστε ικανοποιημένοι. Είμαστε ικανοποιημένοι γιατί αυτό ακριβώς επιζητούμε και γι’ αυτό προετοιμαζόμαστε όλο τον υπόλοιπο χρόνο, πως δηλαδή θα φέρουμε όσο το δυνατόν περισσότερο κόσμο στο Λευκάδα. Αυτόν τον τύπο ανάπτυξης έχουμε επιλέξει για το νησί και σε αυτόν υποτάσσουμε τις πολιτικές μας. Η Λευκάδα να πλημμυρίσει από αυτοκίνητα!

»Αναζητούμε την ποσότητα σε βάρος της ποιότητας καθώς ουδόλως μας απασχολεί πως θα εξασφαλίσουμε τις αναγκαίες προϋποθέσεις στον επισκέπτη-περιηγητή που επιθυμεί να ανακαλύψει τον τόπο, τις ομορφιές, τα τοπία, τις παραδόσεις, την ιστορία του, την ιδιαιτερότητά του εν τέλει, την οποία καμία προσπάθεια δεν κάνουμε για να την αναδείξουμε και να την αξιοποιήσουμε αφού για να γίνει αυτό χρειάζεται να εφαρμόσουμε άλλου τύπου πολιτικές…

»Δε συμμερίζομαι τις μεγαλόστομες απόψεις που εκφράζονται μονότονα και αβασάνιστα, με κάθε ευκαιρία, περί του επιπέδου του πολιτισμού μας περί του επτανησιακού πολιτισμού κ.λπ., τουλάχιστον, για να μην παρεξηγηθώ, όσον αφορά την εποχή που διανύουμε. Απεναντίας, πιστεύω πως τέτοιες απόψεις κάνουν κακό καθώς δεν μας επιτρέπουν να δούμε την πραγματικότητα κατάματα. Και όταν αποφεύγεις να δεις την αλήθεια, τότε δεν μπορείς να θεραπεύσεις και το πρόβλημα.

»Αν πολιτισμός είναι αυτό που βλέπουμε, αυτό που ακούμε και αυτό που βιώνουμε κάθε μέρα, μία ματιά στα Λευκάδα του καλοκαιριού (και όχι μόνο) πείθει και τον πλέον δύσπιστο ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα το οποίο χρειάζεται θεραπεία. Αναρχία, ασυδοσία, αταξία, ακαταστασία, ρύπανση πάσης φύσεως, οχλοβοή. Όλα πλημμυρισμένα και ξέχειλα, δρόμοι, παραλίες, δημόσιοι χώροι, ακόμα και οι κάδοι των σκουπιδιών. Σκουπίδια και θόρυβος παντού. Η τουριστική παλίρροια έχει πλημμυρίσει τα πάντα επαληθεύοντας για μία ακόμα φορά το προφανές: πως ο αριθμός δεν συμβαδίζει με την ποιότητα.

»Η Λευκάδα τείνει να καταγραφεί ως ο εύκολος προορισμός και κατ’ επέκταση ως ο εύκολος υποδοχέας ενός τουρισμού χαμηλής ποιότητας, ο οποίος συντελεί στην προοδευτικά εξουθένωση και εξάντληση του τόπου μας. Ταυτόχρονα, η διαχείριση του ζητήματος από μέρους μας φαίνεται να υιοθετεί το φαινόμενο, να το υποθάλπει και τελικά να αναπαράγει, συντελώντας έτσι στην σταδιακή απαξίωση του τόπου.

Εξάλλου, ένα πλήθος εκδηλώσεων, χαμηλής έως αμφίβολης ποιότητας (με λίγες εξαιρέσεις) απ’ άκρου εις άκρον του νησιού, επενδύουν «πολιτισμικά» το φαινόμενο, το ευφραίνουν και το τροφοδοτούν, συμβάλλοντας στον κοινό στόχο που είναι η ακόμα μεγαλύτερη αύξηση των επισκεπτών μας τον επόμενο χρόνο…

»Αν είμαστε ευχαριστημένοι και αρκούμαστε στις μετρήσεις των τουριστικών περιοδικών που δημοσιεύονται κατά καιρούς στα τοπικά Μ.Μ.Ε. σχετικά με τις παραλίες μας, την επισκεψιμότητά μας κ.λπ., πράγματα που φαίνεται πως μας κολακεύουν ιδιαίτερα, τότε δεν χρειάζεται να κάνουμε τίποτα. Αν όμως αυτά τα θεωρούμε ήσσονος σημασίας και τα προσπερνάμε, τότε πρέπει να κάνουμε πολλά.

»Εγώ πιστεύω πως μας αξίζει κάτι καλύτερο απ’ αυτό που βιώνουμε το καλοκαίρι. Είναι καιρός -νομίζω δεν παίρνει άλλη αναβολή- να προβληματιστούμε και να αποφασίσουμε για το ποιά είναι η φέρουσα ικανότητα του νησιού μας. Να συζητήσουμε, ακόμα, σοβαρά, αν τελικά η εύκολη πρόσβαση στο νησί είναι πλεονέκτημα, όπως ισχυριζόμαστε μέχρι σήμερα σε κάθε ευκαιρία, ή μήπως είναι μειονέκτημα. Επίσης επείγει η λύση του ζητήματος της εισόδου στο νησί (έχουν προταθεί εφικτές λύσεις) και το σπουδαιότερο, ας αποφασίσουμε επιτέλους ποιο είναι το όραμά μας για τον τόπο.

»Χωρίς όραμα, όλα όσα γίνονται είναι αίολα και αμφισβητήσιμα. Είναι σαν τον ναυτικά που θαλασσοδέρνεται δίχως πυξίδα. Ένα όραμα μας χρειάζεται που να συνοδεύεται από σχέδιο και πρόγραμμα για την πραγματοποίησή του, ώστε να μπορέσει να πείσει την τοπική κοινωνία για να το στηρίξει.

»Άλλωστε μας το ζητούν επίμονα και οι επόμενες γενιές που θα ζήσουν εδώ και στις οποίες, κάποτε, θα κληθούμε να λογοδοτήσουμε, έστω και αν τότε δεν θα βρισκόμαστε σ’ αυτή τη ζωή.»

(Απόσπασματα από το βιβλίο του Νίκου Κονδυλάτου :«Η Λευκάδα αύριο» – Από την τουριστική μονοτροπία στη διαλεκτική της βιωσιμότητας, εκδόσεις fagottobooks, 2017)

Το σκίτσο (κεντρική εικόνα) είναι της αρχιτέκτονος Νόνικας Οικονομοπούλου από το ίδιο βιβλίο.

Προηγουμενο αρθρο
Ιδιωτικοποιήθηκε το νερό;
Επομενο αρθρο
Ο «Ανώνυμος ο Αθηναίος» δεν πετά στα σύννεφα!

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *