HomeΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑΝάνος Βαλαωρίτης: Μας έμεινε ένας Όμηρος

Νάνος Βαλαωρίτης: Μας έμεινε ένας Όμηρος

Ο ποιητής Νάνος Βαλαωρίτης, απόγονος του μεγάλου μας Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, στα 92 του χρόνια, έχει ακόμα τη δυνατότητα να αφουγκράζεται με απόλυτη διαύγεια και ευαισθησία, τα κοινωνικά προβλήματα που ταλανίζουν τον σύγχρονο Έλληνα στα σημερινά χρόνια της κρίσης.

Προβλήματα που έχουν οδηγήσει χιλιάδες ανθρώπους από τη ζωή στην επιβίωση, από την ευημερία στην ανασφάλεια και στην απόγνωση.

Όταν όλα καταρρέουν όμως, όλα μπορούν και να ξαναγεννηθούν, αν δεν αφήσουμε τη βαρβαρότητα να εκφυλιστεί, αν ξαναβρούμε τις αξίες μας που ξέφτισαν στην αλλοτρίωση που έφερε το χρήμα, αν ξαναβρούμε το αθάνατο ελληνικό πνεύμα, που σαν τρεχούμενο νερό κυλάει μες τους αιώνες και μας καθοδηγεί, αν αφήσουμε τους νέους να βρουν το δικό τους δρόμο, να προχωρήσουν τα πράγματα, απαλλαγμένοι από τα βαρίδια που τους κληρονόμησε η γενιά μας.

Ας «κάνουμε έναν κόπο» όπως λέει ο ποιητής να διαβάσουμε ένα χαρακτηριστικό του άρθρο.

2

 

Τι είχαμε, τι χάσαμε και τι μας μένει ακόμα!

«Χάσαμε τα αυτοκίνητα, τα κινητά μας, τα ακίνητα μας, τα επιδόματα του Πάσχα και των Χριστουγέννων. Χάσαμε τον ύπνο μας, τη δουλειά μας, το μαγαζάκι, το καφενείο, την επιχείρηση ρούχων, παπουτσιών, την ιστορία μας, το 1821, τη Σμύρνη, τη Μ. Ασία. Χάσαμε τα καπέλα μας, την αξιοπρέπεια μας, την μπέσα μας, τις πνευματικές μας αξίες, τις αξίες στο χρηματιστήριο, τις καρέκλες μιας εποχής στο Δημοπρατήριο, τις ντουλάπες, τους καθρέφτες.

Χάσαμε τη Βυζαντινή μας ταυτότητα ως γνήσιοι Έλληνες απόγονοι εκείνων των άλλων Ελλήνων που θαυματούργησαν χωρίς δάνεια, χωρίς θέσεις στο δημόσιο, αργομισθίες στις ΔΕΚΟ, στη Λυρική σκηνή, στη δημόσια τηλεόραση. Χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια μας, τα βρακιά μας, τα εισοδήματα από τους τεράστιους φόρους, τα ξενοδοχεία μας, τα πλοία τα εμπορικά, τα πλοία της γραμμής, τη φήμη μας στο εξωτερικό, τους φίλους μας, που μας αφήσαν χωρίς να το αντιληφθούμε…μια νύχτα βροχερή συννεφιασμένη….

Τι μας έμεινε;

Ο Ήλιος ο Πρώτος, ο Δεύτερος, ο Τρίτος, ο Δήμιος μιας Πράσινης σκέψης, ο Ηλιάτορας ο νοητός, ο αυτονόητος, μας έμειναν τα νησιά με τα καφετιά τους βράχια, που ήταν ωραία κάποτε, τα νησιά, εδώ που τα γυρεύαμε, που ψάχναμε να τα βρούμε, η θάλασσα με τα γαλάζια κύματα, με τα καράβια, με τα φερι μποτ, τα ιστιοφόρα.

Μας έμεινε το φεγγάρι, αφερέγγυο και αυτό, μας έμειναν τα βουνά, τα φαράγγια, οι λίμνες τα δάση αν δεν είχαν καεί ακόμα, οι ακρογιαλιές, οι αμμουδιές για μπάνιο, το χαρτί και το στυλό να γράφουμε τα ποιήματα μας και να τα πετάμε στον κάλαθο των αχρήστων, ποιος θα πληρώνει το χαρτί και το μελάνι να τα δημοσιεύσει.

Μας έμειναν τα ωραία κορίτσια με τα μακριά μαλλιά, και τα νέα παλικάρια, με τα αξούριστα γένια, άνεργοι οι περισσότεροι, μας έμειναν οι επιγραφές στις πόρτες, Ανοιχτό, Κλειστό, Σύρατε, Σπρώξτε, οι παράξενες φήμες, οι φακές, τα μακαρόνια, τα καλαμαράκια, τα σουβλάκια, τα κρασιά, για να ξεχάσουμε αυτά που χάσαμε, τις φιλενάδες μας στις ξένες χώρες, τις σπουδές μας στο εξωτερικό, και τα ηχηρά παρόμοια.

Μας έμεινε ο Όμηρος, αν έχουμε καιρό να τον διαβάσουμε, ο Καβάφης, ο Εμπειρίκος, ο Σεφέρης, ο Ρίτσος, ο Ελύτης, ο Καρυωτάκης, ο Καββαδίας, σας έμεινα εγώ, αν κάνετε έναν κόπο να με διαβάσετε.»

Ελένη Μ. Ματαράγκα

Προηγουμενο αρθρο
Pavezzo: Ο Πρεσβευτής του ποιοτικού τουρισμού του νησιού μας
Επομενο αρθρο
Ακριβοί στα λάχανα και φτηνοί στ’ αλεύρι

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.