HomeΣΤΙΓΜΙΟΤΥΠΑΟι καταρράκτες του Δημοσάρι στο Νυδρί: Ένα μνημείο φυσικής ομορφιάς

Οι καταρράκτες του Δημοσάρι στο Νυδρί: Ένα μνημείο φυσικής ομορφιάς

Οι Καταρράκτες του Δημοσάρι βρίσκονται μόλις 4 χιλιόμετρα από την θάλασσα, κι όμως η περιοχή θυμίζει ηπειρωτική Ελλάδα, είναι δίπλα στο πιο τουριστικό και κοσμοπολίτικο μέρος του νησιού το Νυδρί, κι όμως η ηρεμία και η γαλήνη του τοπίου είναι μοναδική.

Το φαράγγι Δημοσάρι, η περιοχή στην οποία βρίσκονται οι καταρράκτες, συγκεντρώνει τα νερά του στο ρέμα Δημοσάρι, που διασχίζει ακολούθως τον κάμπο του Νυδριού και καταλήγει στη θάλασσα.

Είναι χωρίς υπερβολή το σημαντικότερο φυσικό αξιοθέατο του νησιού, ένας μικρός θησαυρός. Η επίσκεψη στους καταρράκτες μπορεί να αποτελέσει μια συγκλονιστική εμπειρία, ακόμα και εποχή που το νερό είναι ελάχιστο.

DSCN4941DSCN4947

Η πρόσβαση είναι εύκολη και το περπάτημα ελάχιστο. Υπάρχει κατατοπιστική πινακίδα στα δεξιά του περιφερειακού δρόμου Νυδριού. Στη συνέχεια διασχίζοντας μια όμορφη διαδρομή ανάμεσα σε περιβόλια από λεμονιές, πολύ σύντομα φτάνουμε στο σημείο που πρέπει ν’ αφήσουμε το αυτοκίνητο.

Απ’ εκεί θα ξεκινήσει μια εικοσάλεπτη πεζοπορία στο φαράγγι Δημοσάρι που σε όλη της τη διαδρομή κρατάει όλες τις αισθήσεις σε εγρήγορση. Ο πρώτος ήχος είναι το κελάρυσμα του νερού. Η βλάστηση είναι πυκνή. Τα χρυσοκίτρινα χρώματα που παίρνουν τα φύλλα από τα πλατάνια, δημιουργούν πολύχρωμες φωλιές ανάμεσα στο πράσινο. Οι βράχοι στην κοίτη του ποταμού, λείοι και λαξεμένοι αστράφτουν.

DSCN4978DSCN4981

Ο πρώτος καταρράκτης που συναντάμε είναι ο μικρότερος, ονομάζεται ρονιές και σχηματίζει μια όμορφη γαλαζοπράσινη λιμνούλα. Τόσο αυτός όσο και ο επόμενος είναι λες κρυμμένοι ανάμεσα σε πελώριους βράχους. Στην είσοδο τους υπάρχει ένα σχεδόν «τοξωτό» άνοιγμα από το οποίο έχει αποκοπεί ο βράχος, που ενώ μας επιτρέπει την είσοδο, κρατεί καλά κρυμμένο ένα θέαμα, που καθηλώνει.

Ο επόμενος καταρράκτης ύψους περίπου 12 μέτρων συμπληρώνει την μοναδική εμπειρία. Ακόμα και με μικρή ποσότητα του νερού να τον συναντήσει καποιος, δεν λιγοστεύει η μαγεία. Μια γαλαζοπράσινη λίμνη σχηματίζεται μπροστά σου. Ο ήχος του νερού, τα βράχια τόσο ψηλά και επιβλητικά ολόγυρά σου, προκαλούν δέος.

DSCN4976DSCN4993

Για τον καταρρακτώδη χείμαρρο του φαραγγιού ο ποιητής Αριστοτέλης Βαλαωρίτης, έγραψε το ποίημα «Το ξεριζωμένο δέντρο», εμπνευσμένος από την ορμητικότητα του χειμάρρου.

15«Κατά τον Ιανουάριον τού 1886 διαμένων εν Μαδουρή, παρεστάθην θεατής φοβερωτάτης τρικυμίας. Έβλεπα την απέναντι πεδιάδα του Ελλομένου υποβρύχιον και καταστρεφομένην, τα δε καλλιμέτωπα όρη της Ελάτης και των Κάρων πυρπολούμενα υπό των κεραυνών.
Η θάλασσα βρυχώμενη συνεστρέφετο εντός στενωτάτων πορθμών και εφαίνετο δυσανασχετούσα, ωσεί λέαινα εν τω κλωβίω….,
Αλλά εν μέσω των μυκηθμών τού πελάγους διεκρίνετο ή βροντώδης φωνή τού χειμάρρου, όστις, πηγάζων από των αποτόμων ακρωρειών της Εγκλουβής και κρημνιζόμενος από χαράδρας εις βάραθρον, λάβρος και καταστρεπτικός φθάνει δια των κλεισωρειών και κατακλύζει την πεδιάδα σύρων παμμεγέθεις λίθους και προαιώνια δένδρα. Ο χείμαρρος ούτος καλείται Δημοσάρι.
Εν εκείνη τη ημέρα τοιαύτη υπήρξεν η δύναμις και ή ορμή των υδάτων του, ώστε από των εκβολών αυτού το ρεύμα, διασχίζον τα θαλάσσια κύματα, έφθανε μέχρι τής Μαδουρής και έρριπτεν επι του αιγιαλού μου τα λάφυρα της αρπαγής και του πολέμου του. Μεταξύ δε τούτων και δένδρον πελώριον εκ τού γένους των δρυών, κοινώς καλούμενον ρ ο υ π ά κ ι, διακρινόμενον διά τε το αγροίκον και την ρωμαλεότητα τής φύσεως του…»

«Το ξεριζωμένο δέντρο»
«Δέντρο πως κείτεσαι νεκρό στην άκρη του γιαλού μου
ποιο χέρι σε ξερίζωσε, ποια δύναμη σε πήρε
από τη ράχη του βουνού και σ΄έφερε στο κύμα…
Κατέβαινε ολοφούσκωτος προχθές ο Δημοσάρης
Μουγκρίζοντας στο διάβα του, σα να ζητούσε μάχη..»

(από τα Άπαντα του Βαλαωρίτη)

Βιολέττα Σάντα

Προηγουμενο αρθρο
«Κυρά Φανερωμένη μου, του Λευκαδίτη σκέπη…*»
Επομενο αρθρο
Η Λευκάδα σε 8 λεπτά (βίντεο)

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *