HomeΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣΟ Λαϊκός μας Πολιτισμός σαν Πρωτόγεννη Μάνα!

Ο Λαϊκός μας Πολιτισμός σαν Πρωτόγεννη Μάνα!

Γράφει ο Θοδωρής Γεωργάκης

Αν επιχειρήσει κάποιος να δώσει έναν σχετικό ορισμό τι είναι ο Λαϊκός μας Πολιτισμός, ή μάλλον πιο είναι το περιεχόμενό του, που τόσο εμφαντικά προβάλλει, από πολλές πλευρές στις μέρες μας, σαν αναγεννητική συνολικά εθνική αναδιάταξη και πορεία, θα προσδιόριζε αυτό το περιεχόμενό του να συντίθεται από ζωντανές μορφές και εθιμικούς κανόνες, σε μια, αρχικά, γενικόλογη θεώρηση. Πρόκειται, ουσιαστικά, για τα δυο θεμελιακά συστατικά στοιχεία και περιεχόμενα του Λαϊκού μας Πολιτισμού, αφού, σαν γεννεσιουργές αιτίες, προσδιορίζουν και αυγαταίνουν την συνολική εθνική μνήμη, το όχημα μέσα απ’ το οποίο αποκαλύπτεται τούτο το Λαϊκό Δημιούργημα στα μάτια και στο νου του ανθρώπου, στην πορεία του χρόνου, μα και σαν μοντέλο ζωής, σε μια εποχή που εναγώνια πασχίζει να κρατήσει ζωντανό το εθνικό μας όνειρο, πιεσμένο και καθηλωμένο στις ράγες της γενικευμένης οικονομικής κρίσης, μια κρίση που παρουσιάστηκε στη χώρα περισσότερο σαν πολιτισμική, τελικά, παρά σαν αριθμητικά δεδομένα…

Ο Λαϊκός μας Πολιτισμός, με δεδομένη αυτή την σημερινή κοινωνικοοικονομική κρίση και η ανάσυρσή του σε μοντελιστικά επίπεδα ζωής, φαίνεται να εξαγιάζει, περισσότερο παρά ποτέ σήμερα τα καθημερινά μας πράγματα, όχι μόνο σαν μοντέλο ζωής, όπως προαναφέρθηκε, μα κυρία σαν κριτική εμπειρία, τα συμπεράσματα της οποίας οδηγούν και πρωταγωνιστούν σε θεμελιακά ανθρώπινα βιώματα! Χωρίς, βέβαια τούτο να σημαίνει πως αποτελεί ένα θεωρητικό και μοναδικό ιεροφάντη της < <<Νέας Πορείας>>, αλλά την δεξαμενή άντλησης τμημάτων ενός αξιακού κώδικα, που εμφανώς διαφέρει απ’ την σημερινή εποχή των θηρευτών του ευδαιμονισμού. Αίφνης ο άτυπος, αλλά πανίσχυρος θεσμός της < <Κοινωνίας της Αλληλεγγύης>>, προκειμένου να σπάσει την αποπνικτική μονομέρεια του ατομισμού, ο οποίος απειλεί να συντρίψει την κοινωνική συνοχή, οδηγώντας στα μονοπάτια του προσωπικού βολέματος και μόνο. Ή τον θεσμό της < <Παλιάς Ελληνικής οικογένειας>> αποψιλωμένος από κάθε πολιτική εκμετάλλευση, ασφαλώς, ή σκοπιμότητα, όμως προικισμένος με τον ιερό δεσμό της αυτοθυσίας των μελών…

Απώτερος, επομένως, στόχος, αυτής της αναβάπτισης στα νάματα του Λαϊκού μας Πολιτισμού, πρέπει να είναι αυτό που οι ειδικοί λαογράφοι, ιστορικοί και ερευνητές αποκαλούν < <Αιώνια ωδινομένη αισθαντική ψυχή>>! Ένας τίτλος γεμάτος πόνο, μα και αισθαντικότητα και νοσταλγία, που, ενίοτε, όσο τυραννικά, άλλο τόσο εξαγνιστικά λειτουργεί στον άνθρωπο, που επιθυμεί να βαδίσει στα δοκιμασμένα χνάρια του χθες.

Αυτή την αισθαντικότητα της ωδινομένης ψυχής θα την αναζητήσομε και θα μπούμε στον ντορό της, μέσα από ένα σύνολο ζωντανών μορφών και εθιμικών κανόνων του παρελθόντος, σε μια εκούσια προσπάθεια να αποπνευματωθούμε απ’ τα σύγχρονα κενόλογα μαυλίσματα, να αποδράσομε απ’ το εφήμερο και μόνο της σκέψης και να τάξομε το νου σε μια ολιστική παρθένα ευωχία της ανεπανάληπτης ημέρας, έτσι όπως βιώνεται πάνω στην παντοτινή ανάμνηση, που έχει στενότατη σχέση με την ευφραντική μνήμη.

Σε ποια πεδία και σε ποια επίπεδα θα αναζητήσομε αυτή την παρθένα ευωχία, αυτόν τον αναγεννητικό οίστρο, που επιδαψιλεύει στους αναζητητές του ο Λαϊκός μας Πολιτισμός; Ποια απλή ζωηφόρα σκέψη θα μας οδηγήσει στις αυλές του, όπου ιερουργεί το αρμένισμα του νου και της ψυχής, που φέρνει κοντά μας τον Λυτρωτή και Παιδευτή χρόνο, κεκαθαρμένο από μαντευτκούς τρίποδες και εμποτισμένο με το διάπυρο στοιχείο της πλησμονής, πως σωστά κερδήθηκε η μάχη με τ’ όνειρο και επεκράτησε ολοσχερώς η φόρτιση της Ομαδικής Ελληνικής Ψυχής; Κινώντας απ’ τα σύννεφα και τα δειλινά μας, απ’ τη μυρτιά και τον απήγανό μας, απ’ τους ελαιώνες και τ’ ακρογιάλια μας, απ’ τα πρώτα χαμογέλια στις ρούγες και τα σοφά παραμύθια του παππού γύρω στην Στια της φαμελιάς, απ’ το πρώτο φιλί της ξωμάχας και αϋφάντρας και φουρνάρισσας μάνας, απ’ τον πόθο και το πένθος, που σφαχτά περονιάζει τα σωθικά, απ’ του παντεπόπτη έρωτα τον λύθρο, μα και τη λύτρωση της καμπάνας του εσπερινού! Όλα τούτα τα απλοϊκά, συνδεδεμένα με την Πρωτόγενη Μάνα, τον Λαϊκό μα Πολιτισμό, είναι αρκετά για να σου τάξουν μια νέα ζωή! Που πρέπει να τη ζήσεις…

Προηγουμενο αρθρο
Εκπαίδευση Μελισσοκόμων
Επομενο αρθρο
Ο Νεριάρης

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *