HomeΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣΟ Μύλος της Έριδος κι ένα κρινάκι!

Ο Μύλος της Έριδος κι ένα κρινάκι!

Το άρθρο στάλθηκε από αναγνώστη της σελίδας

Δεν θ’ αναπτύξω ξανά τα νομικά της υποθέσεως. Όποιος ήθελε τα κατάλαβε και βασικά, τα έχουν καταλάβει όλοι οι φορείς και όσοι πολίτες ήθελαν να τα καταλάβουν.

Θα σταθώ σε κάποια σημεία που μου κάνουν εντύπωση:

1) Η ευκολία με την οποία αναπαράγονται αβάσιμες βεβαιότητες – επικίνδυνο φαινόμενο.
2) Η άνεση με την οποία θεωρείται απολύτως βέβαιον ότι μπορεί η Διοίκηση να κάνει ό,τι θέλει είτε ένας προϊστάμενος είτε ένας αιρετός είτε μία ομάδα πολιτών, ανεξαρτήτως νόμων και νομίμων δικαιωμάτων – πράγμα που εξηγεί γιατί και πώς κώλυσαν τόσα πολλά έργα ενώ είχαν όλες τις νόμιμες προϋποθέσεις και τα χρήματα για να γίνουν.
3) Η δόλια πεποίθηση ότι αν η διοίκηση ήθελε θα είχε βρει ένα κώλυμα να προφασιστεί – προφανώς πρέπει ν’ απασχολήσει την διοίκηση αυτή η ευρέως διαδεδομένη πεποίθηση.
4) Η ευκολία με την οποία γίνεται προσεπίκληση στην έννοια της ηθικής (λες και έφτιαξε κάτι βέβηλο κάποιος σε μια παραλία) τη στιγμή που δεν έχω διαβάσει ούτε μισό άρθρο για το αλκοόλ που σερβίρουν καταστήματα σε ανήλικους, πράγμα το οποίο είναι και παράνομο και ανήθικο και ευρέως γνωστό.
5) Ο τρόπος με τον οποίο επαναλαμβάνεται η φράση “όλα για τα λεφτά” όταν αφορά μία νόμιμη ενέργεια, τη στιγμή που δεν έχει γίνει καμία νύξη για παράνομες ενέργειες που έχουν αποκλειστικό σκοπό τον παράνομο πλουτισμό σε καμία γενική συνέλευση, σε κανένα άρθρο, σε καμία συζήτηση με ανοιχτές ή κλειστές θύρες.

Αυτά επιγραμματικά και έρχομαι στο προκείμενο, αξιοποιώντας την ευκαιρία που δημιούργησαν οι ξαπλώστρες:

Στον Μύλο κάποτε πηγαίναμε κάποιοι θεωρώντας “βέβηλο” το καραβάκι που υπήρχε γιατί είναι γνωστό και αποδεδειγμένο ότι όπου πάνε πολλοί άνθρωποι μπορείς να ξεχάσεις το τοπίο που ήξερες. Όπως έγινε και στον Μύλο. Σκουπίδια στο μονοπάτι γιατί “αγαπάμε τη φύση και η φύση ξέρει τί να κάνει το πλαστικό”! Σκουπίδια στην παραλία γιατί “αν δεν πάρει τα πλαστικά σου το κύμα ποιος θα τα πάρει”; Ανεξάντλητα ανταποδοτικά τέλη που θα έπρεπε να στέλνουν υπαλλήλους να μαζεύουν τη μπίχλα του καθενός από παραλίες, μονοπάτια και ρεματιές γιατί αν όχι ο υπάλληλος του Δήμου τότε ποιος;

Και ειδικά όταν θεωρούμε ένα τοπίο προστατευόμενο (χωρίς να έχουμε κάνει τίποτα, βεβαίως, για να το προστατέψουμε)! Παρακάτω παρατίθενται φωτογραφίες με το αποτέλεσμα της φυσικής ανάγκης των φυσιολατρών δίπλα από ένα σπάνιο και προστατευόμενο κρινάκι της άμμου γιατί αν ο φυσιολάτρης δεν πάει εκεί που υπάρχει το προστατευόμενο είδος δεν ξαλαφρώνει! Μάλιστα, ο καλός ο φυσιολάτρης, ο γνήσιος, δεν φροντίζει καν να σκεπάσει με λίγη άμμο το αποτέλεσμα διότι αποτελεί υπενθύμιση σε όλους τους επόμενους επισκέπτες ότι ήταν κι αυτός εκεί!

Κάθε προστατευόμενο τοπίο οφείλει να έχει τον ελεύθερο πλανώδιο επιχειρηματία του υπεράνω νόμων και υποχρεώσεων, τον οποίο όχι μόνο δεν διώχνει ποτέ κανείς αλλά φροντίζουν και να τον προστατεύουν ως κόρην οφθαλμού διότι δίχως αυτόν το τοπίο μένει ανολοκλήρωτο και ημιτελές.

Αλλά ας περάσουμε στο πιο σοβαρό όλων: την διάβρωση! Να ένα θέμα που θα έπρεπε να έχει απασχολήσει πλήθος συμβουλίων, συμβούλων, κόσμου και λαού, φορέων, συλλόγων και υπηρεσιών! Αλλά όχι φυσικά! Αυτό δεν απασχολεί κανέναν γιατί αφορά το μέλλον που φαντάζονται ότι είναι μακρινό αλλά ουσιαστικά, είναι ζήτημα εικοσαετίας!

Ναι αγαπητοί φίλοι του Μύλου! Έχει και ο Μύλος υποστεί μεγάλη διάβρωση της παραλίας και όχι μόνο. Η διάβρωση είναι ορατή και στα πετρώματα. Ωστόσο, εντελώς περιέργως, δεν έχω ακούσει ποτέ κανέναν να συζητάει σοβαρά αυτό το τόσο σοβαρό θέμα, για καμία παραλία του νησιού, παρότι η διάβρωση όλων των ακτών είναι εμφανής, δυτικά, βόρεια και ανατολικά του νησιού!
Για του λόγου το αληθές, παρατίθενται δύο φωτογραφίες. Η μία είναι σημερινή και η άλλη είναι του έτους 1967.

Σήμερα ο παλαιός αιγιαλός στους πρόποδες του βουνού έχει αποκτήσει υψομετρική διαφορά με την υπόλοιπη παραλία 10 μέτρων! Κάποτε, η καμπύλη αυτή ήταν ομαλή, καλύπτοντας μία υψομετρική διαφορά περίπου 2 μέτρων. Η παραλία Μύλος σήμερα έχει εμβαδόν 26 στρέμματα, δηλαδή 26.000τ.μ. Με μία μέση μείωση ύψους 5 μέτρων, αυτό σημαίνει ότι έχουν χαθεί από την παραλία αυτή 130.000 κυβικά μέτρα άμμου! Τί σημαίνει αυτό για το μέλλον; Όσο μειώνεται ο όγκος της άμμου, τόσο πιο εύκολα και γρήγορα τα κύματα απομακρύνουν την εναπομένουσα, τόσο περισσότερη έκταση θα καλυφθεί σταδιακά από τη θάλασσα, τόσο περισσότερο επιταχύνεται η διάβρωση.

Το ίδιο ακριβώς φαινόμενο παρατηρήθηκε και στο Κάθισμα, όπου η υψομετρική διαφορά που απέκτησε ο δρόμος με την παραλία αφενός δεν απασχόλησε κανέναν και αφετέρου χρησιμοποιήθηκε ως επιχείρημα ότι ποτέ δεν έφτανε το κύμα πάνω από τον δρόμο, για λόγους που δεν εξετάζονται εδώ. Και όμως, όλοι θυμόμαστε ότι όταν ήμασταν παιδιά και νέοι δεν χρειάζονταν σκάλες για να κατέβουμε στην παραλία του Καθίσματος. Εκατοντάδες χιλιάδες κυβικά άμμου έχουν χαθεί και από το Κάθισμα αλλά δεν απασχολεί κανέναν ούτε αυτό για λόγους που μου είναι άγνωστοι.

Και τώρα, θα κάνουμε ένα τεστ παρατηρητικότητας! Βρες πού πήγε ο βράχος!
Η μία φωτογραφία είναι του έτους 1972, η άλλη σημερινή. Είναι εμφανής η διάβρωση του πετρώματος από τα κύματα της θάλασσας που πλέον σπάνε ψηλότερα, αφού λείπουν χιλιάδες κυβικά άμμου που κάποτε θα απομείωναν τη δράση τους.

Το ίδιο φαινόμενο παρατηρείται δια γυμνού οφθαλμού σε όλες τις παραλίες του νησιού. Ενδεικτικά αναφέρω ότι κάτω από το σπίτι του Σταύρου στον Αη Γιάννη, η μείωση του φάρδους της παραλίας φτάνει τα 70 μέτρα, από το 1945 έως σήμερα, ενώ μπροστά από το καφενείο της Γύρας η παραλία έχει χάσει 45 μέτρα φάρδος στο ίδιο χρονικό διάστημα. Στον περιβόητο Μύλο η παραλία έχει απωλέσει φάρδος από 10 έως 30 σημεία, με τη μεγαλύτερη απώλεια να εμφανίζεται στο νότιο άκρο της παραλίας. Ειδικά στο σημείο που βρίσκεται ο βράχος στη νότια πλευρά, η μείωση είναι 33 μέτρα.

Δεν φαίνεται όμως ν’ απασχολεί σοβαρά κανέναν! Δεν απασχολεί καν το ζήτημα της Γύρας και του Άη Γιάννη που αφορά όλη την πόλη του νησιού! Θ’ απασχολήσουν ο Μύλος και το Κάθισμα που έχουν ακόμη τόνους άμμου να χαθεί; Όπως άλλωστε δεν απασχολεί κανέναν το χάος του Πόρτο Κατσικίου και τα διάφορα που διαδραματίζονται εκεί, χωρίς να είναι ούτε στο γράμμα, ούτε στο πνεύμα του νόμου.

Ωστόσο, η αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος που απεικονίζεται στην επόμενη φωτογραφία ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων! Δεν εξετάζω αν έκανε καλά η θύελλα που ξεσηκώθηκε. Θύελλα είναι, όποτε θέλει σηκώνεται! Αναρωτιέμαι όμως γιατί πολύ σοβαρότερα ζητήματα που αφορούν όλες τις παραλίες του νησιού δεν έχουν ξεσηκώσει ούτε αεράκι. Ούτε καν οι χελώνες εκεί όπου πράγματι υπάρχουν και όπου θάβονται κάτω από τόνους άμμου σε βαθμό γενοκτονίας.

Προσωπικά, έχω απόλυτη εμπιστοσύνη στη φύση! Θα λύσει μία και καλή το μέγα ζήτημα των παραλιών και τα ακανθώδη ερωτήματα: με ξαπλώστρες ή άνευ, με επιχειρήσεις ή χωρίς, με κόσμο ή άδειες κλπ κλπ. Όποιος αγαπάει τη θάλασσα θα βουτάει απ’ τα βράχια και οι υπόλοιποι στις πισίνες! Και κάπως έτσι θα ξεχωρίσουν οι λάτρεις της φύσης και της περιπέτειας από αυτούς που νομίζουν ότι η φύση είναι ζήτημα μίας σέλφι!

Τέλος, αν ποτέ κατορθώσει να σταθεί δρόμος στους Εγκρεμνούς (που ευτυχώς για τα γλαρόνια μάλλον δεν θα μπορέσει), μπορούμε να είμαστε σίγουροι ότι ακολουθεί το χάος της μαζικής προσέλευσης μέσω αυτοκινήτων και των ορδών φυσιολατρών με τα παραφερνάλιά τους! Αλλά επειδή εκεί δεν υπάρχουν ιδιοκτησίες άνωθεν της παραλίας, πράγμα που συνεπάγεται δημοπράτηση θέσεων στην παραλία, πάω στοίχημα ότι δεν θα κριθεί από κανέναν ιδιαιτέρου φυσικού κάλους ή μοναδική ή προστατευόμενη ή κατάφυτη από κρινάκια, ούτε ποτέ θα διανοήθηκε χελώνα να πάει να γεννήσει εκεί! Εκτός αν προκύψουν ιδιοκτησίες άγνωστες μέχρι σήμερα και μάλιστα πάνω στο ερεβώδες πρανές, όπως συνέβη σε μία άλλη μεγάλη και γνωστή παραλία του νησιού, όπου μέχρι το 1970κάτι κανείς δεν ασχολούνταν να κατέβει μέχρι την άμμο αλλά μετά έγινε αμπελώνας! Η άμμος! Και δεν ξαναφύτρωσε ποτέ κρινάκι! Αυτό το ίδιο κρινάκι που φυτρώνει σε όλη τη Γύρα, ακόμη και πάνω στους αμμόλοφους που δημιουργήθηκαν μετά τη διάνοιξη του διαύλου!

Θαυμαστό πράγμα η Φύση και η σειρά προτεραιοτήτων αναλόγως της σοβαρότητας κάθε θέματος που θέτουν οι άνθρωποι! Δεν θα σταματήσουν ποτέ να με ξαφνιάζουν αμφότεροι!

E.K.

Προηγουμενο αρθρο
Αποφάσεις 20ης τακτικής συνεδρίασης Δημοτικού Συμβουλίου
Επομενο αρθρο
Στην Κύπρο δεν ηττηθήκαμε, αλλά προδοθήκαμε

11 Σχόλια

  1. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΓΡΑΨΑΣ
    20 Ιουλίου 2018 at 15:35 — Απάντηση

    ΜΠΡΑΒΟ ΣΕ ΟΛΑ!!!!!!!!!!!!!!!!!!! ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

  2. Ιωάννης
    20 Ιουλίου 2018 at 17:08 — Απάντηση

    Σωστά όσα μας λέτε, αν και προβοκατορικα γραμμένα. Ομως και πάλι συνανταμε την γνωστή αφορμή για να μη γίνει τίποτα : Γιατί μιλάτε για το μικρό θέμα οταν σωπαινετε στα σημαντικά. Σαν το ΚΚΕ δεν θέλουμε ξαπλώστρες σε καμμια παραλία της Λευκάδας γι’ αυτό ψηφιζουμε όχι, να μη φυγουν οι ξαπλωστρες απο το Μύλο. Πρωτα να γεμίσουν όλες οι παραλίες με ομπρέλες και μετα θα κάνουμε επανάσταση.
    Εδώ ειμαστε ανημποροι σε αδιάφορους γραφειοκράτεςγια ενα «κρινάκι” οπως λέει ο συντάκτης αλλά μας θελει να αγωνιστούμε εναντια στη διάβρωση. Πηγαίνετε στην Κτηματική να κάνετε μια αίτηση να φτιάξετε ενα τοιχίο να προστατευστε το κτήμα σας που απειλείται από την θάλασσα και ελάτε σε πεντε έξι χρόνια να μας πειτε σν πήρατε άδεια

  3. Γιάννης
    20 Ιουλίου 2018 at 19:15 — Απάντηση

    Όσο καιρό θυμάμαι στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης, όταν δεν ήθελε η κοινωνία ή η Πολιτεία να λύσει ένα πρόβλημα, έβαζε δίπλα του ένα άλλο τεράστιο. Το αποτέλεσμα ήταν το πρόβλημα να φαίνεται ελάχιστο, έως ανύπαρκτο. Αυτό χαρακτηρίστηκε ως η επιτομή του λαϊκισμού η οποία αποτελεί κοινό παρανομαστή πολιτών και πολιτείας μέχρι σήμερα.

    Αναφέρω ένα παράδειγμα. Αν το κράτος συλλάμβανε έναν φοροφυγά των 10.000 ευρώ, έπεφταν όλοι επάνω του, σωματεία, κόμματα, συνδικαλιστές. Μα αυτόν βρήκαν; Άλλοι χρεωστάνε εκατομμύρια! Έτσι λοιπόν κάθε παράπτωμα και παρανομία ακυρωνόταν και νομιμοποιούταν επειδή υπήρχε δίπλα ένα άλλο μεγαλύτερο.

    Όταν λοιπόν δίπλα στην τοποθέτηση των ομπρελών, βάζουμε την διάβρωση των ακτών και αυτής του Μύλου, τότε οι ομπρέλες είναι… μη σαν πω και αγαθοεργία!

    Η διάβρωση των ακτών του νησιού είναι όντος τεράστιο πρόβλημα. Το ότι όμως οι πολίτες δεν διαμαρτύρονται και δεν αντιδρούν για την διάβρωση, αυτό σε καμία περίπτωση δεν τους απαγορεύει να αντιδρούν για τις ομπρέλες στο Μύλο. Το ότι κάποιοι δεν φρόντισαν στο παρελθόν για τον χαρακτηρισμό της περιοχής σε Natura, αυτό δεν απαγορεύει στους ίδιους ή στους νεότερους να διαμαρτύρονται για τις ομπρέλες. Η δημοκρατία ευτυχώς είναι το πολίτευμα που επιτρέπει ακόμα και την προσπάθεια κατάλυσης της. Το αντίθετο: «σκάσε και σκάβε», και δεν «δικαιούστε να ομιλείτε», επειδή δεν «τηρείτε τις… προδιαγραφές», λέγεται ολοκληρωτισμός…

  4. Pancratium Maritimum
    20 Ιουλίου 2018 at 22:40 — Απάντηση

    Η διάβρωση είναι φυσική διαδικασία και κατά συνέπεια απόλυτα ασχετη με την ανθρώπινη δραστηριότητα… Δεν αποτελεί καν επιχειρημα όλο αυτό.

  5. Βασιλική
    20 Ιουλίου 2018 at 23:14 — Απάντηση

    Προφανώς κι όποιος «κόπτεται” για το κρινάκι κι οποιαδήποτε ομορφιά ενός φυσικού τοπίου ούτε αφήνει περιττώματα, ούτε σκουπίδια ή σπασμένες ομπρέλες. Ο άνθρωπος μπροστά σε ένα σεισμό, διάβρωση ή οποιοδήποτε άλλο φυσικό φαινόμενο είναι περιορισμένος.
    Σε ότι όμως αφορά ανθρώπινο χέρι, η ατομική και συλλογική ευθύνη είναι μεγάλη. Κι είναι σωστό να καταγγέλονται αυτά που φαίνονται στις φωτογραφίες. Γιατί πέρα απ’το τοπικό, εθνικό, ευρωπαϊκό πλαίσιο που νομικά ενδέχεται ν’αφήνει περιθώρια παρέμβασης υπάρχουν κι άλλα επίπεδα που δεν χωρούν ανάλυση. Τα γεγονότα. Αυτά που χρόνια τώρα ασχημαίνουν έναν λευκάδιο παράδεισο. Ο καθένας μπορεί σε όποιο επίπεδο θέλει, όπου νιώθει άνετα, να αποδωσει νόημα σε αυτό που τον ενοχλεί αναλόγως με τις κοινωνικοπολιτιστικες του αξίες και πολιτικές πεποιθήσεις.
    Είναι όμως θλιβερό σε μια χώρα που έχει τόσα υποστεί, εν έτη 2018, να αρκεί ένας κουμπάρος/α ή ένας εξάδερφος/η στην κατάλληλη υπηρεσία να βάλει μια υπογραφή που να επιτρέπει σ έναν ιδιώτη να κερδίσει 100.000 ετησίως με ελάχιστες απολαβές για το δημόσιο…
    Ας επανέλθω στο θέμα «Μύλος”. «Κλαίνε” τουρίστες εντός κι εκτός Ευρώπης και στέλνουν μηνύματα στο διαδίκτυο κι εκτός. Ίσως να μην κόπτονται για το κρινάκι της παραλίας, ίσως να μην το έχουν προσέξει καν. Σίγουρα όμως δεν αγόρασαν τον σοκολατένιο λουκουμά που πήγε βόλτα πάνω κάτω τον γιαλό πάνω σ’έναν δίσκο παρέα με μύγες. Σίγουρα δεν θα νοικιάσουν και την ομπρελοξαπλώστρα. Και το θέμα της διάβρωσης δεν θα το αντιληφθούν επίσης γιατί απλά, το πιθανότερο, να μην ξανάρθουν…

  6. Δημοσθένης Φίλιππας
    20 Ιουλίου 2018 at 23:53 — Απάντηση

    ‘Αρθρο 24: (Προστασία του περιβάλλοντος)
    **1. Η προστασία του φυσικού και πολιτιστικού περιβάλλοντος αποτελεί υποχρέωση του Κράτους και δικαίωμα του καθενός. Για τη διαφύλαξή του το Κράτος έχει υποχρέωση να παίρνει ιδιαίτερα προληπτικά ή κατασταλτικά μέτρα στο πλαίσιο της αρχής της αειφορίας…

    Αρθρο 120: (Ακροτελεύτια διάταξη)
    1. Tο Σύνταγμα αυτό, που ψηφίστηκε από την E΄ Aναθεωρητική Bουλή των Eλλήνων, υπογράφεται από τον Πρόεδρό της, δημοσιεύεται από τον προσωρινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας στην Eφημερίδα της Kυβερνήσεως, με διάταγμα που προσυπογράφεται από το Yπουργικό Συμβούλιο και αρχίζει να ισχύει από τις ένδεκα Iουνίου 1975.
    2. O σεβασμός στο Σύνταγμα και τους νόμους που συμφωνούν με αυτό και η αφοσίωση στην Πατρίδα και τη Δημοκρατία αποτελούν θεμελιώδη υποχρέωση όλων των Eλλήνων.
    3. O σφετερισμός, με οποιονδήποτε τρόπο, της λαϊκής κυριαρχίας και των εξουσιών που απορρέουν από αυτή διώκεται μόλις αποκατασταθεί η νόμιμη εξουσία, οπότε αρχίζει και η παραγραφή του εγκλήματος.
    4. H τήρηση του Συντάγματος επαφίεται στον πατριωτισμό των Eλλήνων, που δικαιούνται και υποχρεούνται να αντιστέκονται με κάθε μέσο εναντίον οποιουδήποτε επιχειρεί να το καταλύσει με τη βία.»

    Αθήνα, 2008

    O ΠΡOΕΔΡOΣ ΤΗΣ ΒOΥΛΗΣ
    ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Γ. ΣΙΟΥΦΑΣ

    Επίσης
    Η πώληση αλκοόλ σε ανηλίκους είναι σίγουρα παράνομη και κατά την δική μου γνώμη ανήθικη πράξη όπως παράνομη και ανήθικη είναι η εισβολή και η κατοχή του 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας από Τουρκικά στρατεύματα…είναι άσχετο με το θέμα που συζητάμε όμως και ο χαρακτηρισμός ηθικό δεν μπορεί να απαγορευτεί γενικά αλλά και στην συγκεκριμένη περίπτωση επειδή χαρακτηρίζει και άλλες ενέργειες!!!
    Το <> ανεξαρτήτως δίκαιου ή όχι χαρακτηρισμού αφορά την πρόθεση και όχι το αν η ενέργεια είναι νόμιμη ή παράνομη.
    Η ειρωνία και η μομφή που συνοδεύει την λέξη φυσιολάτρης μου θυμίζει την ειρωνία και την μομφή που συνοδεύει και την λέξη κουλτουριάρης…για κάποιους νεοέλληνες η λέξεις φύση και πολιτισμός έχουν αρνητική χροιά.Και για να σοβαρευτούμε…προφανώς και όλοι οι επισκέπτες του Μύλου δεν σέβονται και δεν προστατεύουν το περιβάλλον…για πολλούς λόγους και εξ αιτίας της άναρχης τουριστικής ανάπτυξης.Η δημοτική άρχή οφείλει να μεριμνεί για την καθαριότητα γι αυτό και εισπράττει ανταποδοτικά τέλη…και η πολιτεία να διαφυλάσσει το τουριστικό της εμπόρευμα.Αυτό δεν εμποδίζει εθελοντικές δράσεις οργανωμένες ή μεμονωμένες για τον καθαρισμό της παραλίας του Μύλου και του μονοπατιού που επανειλημμένως έχουν λάβει χώρα κατά το παρελθόν και θα εξακολουθήσουν απο φεγγαροφωτισμένους φυσιολάτρες και Μυλολάτρες.
    Καταγγελίες και αναφορές στις αρμόδιες αρχές εχουν γίνει για τον παράνομο επιχειρηματία και του έχει βεβαιωθεί και πρόστιμο…αλλά βρίσκεται ακόμα εκεί!Περίεργο,δεν νομίζετε;
    Την ειρωνία για τα κρινάκια και τις χελώνες απάξιω και να τα σχολιάσω,χαρακτηρίζουν όμως τον συγγραφέα.
    Τέλος, η διάβρωση είναι πολύ σοβαρό θέμα που χρήζει και επιστημονικών γνώσεων που δεν κατέχω τουλάχιστον εγώ παρότι γνωρίζω μερικά πράγματα…αλλά είναι ΠΑΝΤΕΛΩΣ άσχετο με τις ξαπλώστρες και τις ομπρέλες στο Μύλο,τον επιχειρηματία,την δημοτική αρχή,τους κατοίκους,τους φυσιολάτρες,τα κρινάκια,τις χελώνες…και κυρίως τον ΤΙΤΛΟ του άρθρου!!!

    Δημοσθένης Κωνσταντίνου Φίλιππας

  7. dope
    21 Ιουλίου 2018 at 01:33 — Απάντηση

    το Ε.Κ τι σημαινει ?

  8. αμελιαζ
    21 Ιουλίου 2018 at 22:35 — Απάντηση

    Τωρα,εχει κουρασει ηδη το θεμα αλλα θα πω οτι αρκετοι στρουθοκαμηλιζουν,αλλοι οντως κρυβονται,αλλοι φοβουνται κι ετσι ο καθενας κανει οτι γουσταρει. Αν παντως αληθευει οτι τις ξαπλωστρες τις εκμεταλευεται δι αλλοδαπου ,ιδιοκτητης(κατα τα αλλα ακριβων και ….eco βιλλων)κατι δεν παει καλα. Ας εμενε-λεω τη γνωμη μου – και μια παραλια χωρις ξαπλωστρες,χωρις βιλλες να κρεμονται απο πανω,ετσι απλα μ ενα μονοπατακι. Οταν ομως αρχισε το καραβακι να πηγαινει κοσμο κι οταν τα νυδριωτικα αραξαν εκει,ηταν ηδη προδιαγεγραμμενο το μελλον και του μυλου…

  9. Α.Π.
    21 Ιουλίου 2018 at 23:47 — Απάντηση

    Αγαπητή Ε.Κ. βρίσκω το άρθρο σας άκρως αποπροσανατολιστικό!
    Η υπερθέρμανση του πλανήτη οδηγεί στην αύξηση της στάθμης της θάλασσας παγκοσμίως και σε συνδυασμό με την γεωμορφολογία του νησιού μας και την έντονη σεισμική δραστηριότητα οδηγούμαστε στα φαινόμενα που αναδεικνύετε στο άρθρο σας.
    Μας προτείνετε λοιπόν να ασχοληθούμε με αυτό αντί για τις ξαπλώστρες?
    Ο Δήμος, η κοινότητα και η τοπική κοινωνία δεν λαμβάνονται υπ΄όψιν στις λείψεις κάποιων οικονομικών αποφάσεων, καθώς με τους τελευταίους μνημονιακούς νόμους έπρεπε να διασφαλιστεί το ξεπούλημα μεγάλου μέρους της ελληνικής περιουσίας για να πληρωθούν οι δανειστές μας. Αυτό δημιούργησε το ΕΤΑΔ και αυτό έφερε τις ξαπλώστρες και τις καντίνες στον Μύλο μετά από χρόνια αντίστασης των κατοίκων και των αιρετών του χωριού, παρά την αντίθεση όλων των τοπικών φορέων και της κοινωνίας. Αυτοί είναι οι νόμοι που άλλαξαν και δυστυχώς παρακάμπτονται οι διαμαρτυρίες και φαινόμαστε πολύ μικροί για να τους πάμε κόντρα σε όλα αυτά, αφού πλέον γίνονται όλα …νόμιμα!!
    Είναι στενάχωρο και λυπηρό αλλά φαίνεται ότι η μάχη χάθηκε και ο Μύλος ξεπουλήθηκε προς 10 ευρώ το τετραγωνικό και σύντομα θα γεμίσει ξαπλώστρες και καντίνες και πρέπει να το δεχτούμε… Αλλά όχι και να μας πείσετε ότι είναι για καλό και να μην μας ενδιαφέρει αλλά να κοιτάξουμε να ασχοληθούμε με το γεγονός ότι τα περισσότερα μπαρ πανελλαδικά σερβίρουν αλκοόλ χωρίς την επίδειξη ταυτότητας!

    Υ.Γ.: Στην πρώτη σας φωτογραφία δεν παρατηρήσατε τα μπάζα από την καταστροφή του βράχου που έκανε κατ’ ομολογίαν του ο επιχειρηματίας και παρατηρήσατε το χαρτί υγείας που αποκαλύφθηκε? (Ο ορισμός του βλέπω το δέντρο και όχι το δάσος…). Στην δεύτερη και τρίτη φωτογραφία δείχνετε την σπηλιά που χρησιμοποιούσε ο πλανόδιος ο οποίος έπαιρνε πρόσβαση από τις βίλες του επιχειρηματία. Αν παίρνατε με την φωτογραφία λίγο πιο πάνω θα βλέπατε και την δεξαμενή νερού (για να ποτίζονται τα κρινάκια?) και λίγο πιο κάτω τα τσιμέντα!

  10. Άγγελος
    22 Ιουλίου 2018 at 01:35 — Απάντηση

    Όλα για τα φράγκα!
    Τα πάντα όλα για την κονόμα!
    Καμία ευαισθησία γι’ αυτό το πανέμορφο το νησί που εδώ και τριάντα (30) χρόνια βιάζεται κατά φύσιν και παρά φύσιν!
    Αποκλειστικά υπεύθυνοι οι Λευκαδίτες και οι «γενίτσαροί” τους, οι οποίοι (ειρήσθω εν παρόδω), μέσω τουρισμού, πέρασαν κατευθείαν απ’ τη Βαρβαρότητα στην Παρακμή!!!

  11. kalliopi
    23 Ιουλίου 2018 at 14:57 — Απάντηση

    Διάβασα με έκπληξη ένα κείμενο που μας κουνάει το δάχτυλο για την υποκρισία μας.
    Ενα κείμενο που προσπαθεί να μας νουθετήσει.
    Και λέω με έκπληξη γιατί καμιά σχέση δεν έχει η «επιχειρηματολογία” του με το θέμα που απασχολεί εδώ.
    Οι σχολιαστές από πάνω με υπομονή το ανέδειξαν, εγώ έρχομαι εδώ να καταθέσω μόνο την απορία και έκπληξη μου για το πώς γίνεται να γράφονται τόσο αποπροσανατολιστικές σαχλαμάρες με ύφος ξερόλα!
    Απολύτως βεβαία συμφωνώ με τον επίλογο του κεΙμενου :

    «Θαυμαστό πράγμα η Φύση και η σειρά προτεραιοτήτων αναλόγως της σοβαρότητας κάθε θέματος που θέτουν οι άνθρωποι! Δεν θα σταματήσουν ποτέ να με ξαφνιάζουν αμφότεροι!”

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *