HomeΕΛΙΞΗΡΙΑ ΜΝΗΜΗΣΠαλιά λεωφορεία: Αγκομαχώντας στη Σκαντζολιά

Παλιά λεωφορεία: Αγκομαχώντας στη Σκαντζολιά

Στη δεκαετία του ‘60 τα λεωφορεία ήταν σχεδόν το μοναδικό χερσαίο μέσο μεταφοράς στο νησί. Πολλά χωριά του νησιού λόγω έλλειψης δρόμου δεν είχαν ούτε αυτή την πολυτέλεια. Κυκλοφορούσαν επίσης ελάχιστα φορτηγά. Το ταξίδι μέχρι τη Χώρα ήταν μακρινό, ολόκληρη περιπέτεια. Οι δρόμοι ήταν στενοί και χωμάτινοι όλο λακούβες και χαντάκια, σκέτοι καρόδρομοι.

Αλλά και στις αρχές τις δεκαετίας του ’70 τα πράγματα ήταν αρκετά άσχημα. Για τη διαδρομή από την πόλη μέχρι την Καρυά το χειρότερο σημείο του δρομου, ήταν στη «Σκατζολιά». Οι οδηγοί ήταν δεξιοτέχνες, -κάποιοι είχαν μάθει οδήγηση στο στρατό- χρειάζονταν να κάνουν χιλιάδες μανούβρες και «ακροβατικά» για να φτάσουν στον προορισμό τους.

Γνωστός μου θυμήθηκε ότι το 1972 –νεαρός μουσικός τότε της φιλαρμονικής- ανεβαίνοντας με το λεωφορείο στην Καρυά για κάποια εκδήλωση, στη Σκαντζολιά το λεωφορείο λόγω βροχής, άδειασε όλους τους επιβάτες για να μπορέσει περάσει τον «κάβο».

Το πρώτα λεωφορεία που θυμάμαι ήταν μυτερά μπροστά, μάρκας Mercedes ή Volvo. Ήταν ψηλά και είχαν 32 θέσεις. Τα μικρά παιδιά έπρεπε να τα σηκώνουν στα χέρια για ν’ ανέβουν. Είχαν σκάλα στο εξωτερικό που ξεκινούσε από το πίσω μέρος και έφτανε στην οροφή. Εκεί τοποθετούνταν οι αποσκευές των ταξιδιωτών. Αργότερα έκαναν την εμφάνιση τους λεωφορεία κοφτά μπροστά και πιο …προχωρημένης τεχνολογίας.

Το πλήρωμα των λεωφορείων αποτελούνταν από τον οδηγό και τον εισπράκτορα. Ο τελευταίος ήταν επιφορτισμένος με την είσπραξη των χρημάτων. Ακόμα θυμάμαι πόση εντύπωση μου έκανε, όταν είδα για πρώτη φορά τη θήκη που έβαζε τα κέρματα. Είχε ξεχωριστές θέσεις για κάθε μέγεθος κέρματος και ήταν σαν μασούρια. Κάθε κέρμα που έβαζε, έσπρωχνε το προηγούμενο προς τα μέσα. Ήταν μικρή σε μέγεθος, αλλά στα μάτια μας φάνταζε χοάνη! Τόσο ο οδηγός όσο και ο εισπράκτορας φορούσαν ένα είδος πηλήκιου, το οποία αν δεν με απατά η μνήμη μου, στο πέρασμα του χρόνου, το αποχωρίστηκε πρώτα ο οδηγός και μετά ο εισπράκτορας.

Λεύκωμα ΤΕΔΚ Ν. Λευκάδας: «Στα χνάρια του χθες»
Λεύκωμα ΤΕΔΚ Ν. Λευκάδας: «Στα χνάρια του χθες»
Περιμένοντας το Πέραμα, 1958, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση
Περιμένοντας το Πέραμα 1958, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση
Αγκομαχώντας στη Σκατζολιά, 1960, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση
Αγκομαχώντας στη Σκατζολιά 1960 φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση
Δυτική παραλία, στη στάση 1956, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση
Δυτική παραλία, στη στάση 1956, φωτογραφία βιβλιοπωλείο Τσιρίμπαση
1966, Συγκέντρωση αποχαιρετισμού ενός ζευγαριού που μεταναστεύει στα Χορτάτα Φωτογραφία Fritz Berger
1966, Συγκέντρωση αποχαιρετισμού ενός ζευγαριού που μεταναστεύει στα Χορτάτα, φωτογραφία Fritz Berger
Μέσα στο Πέραμα. Εικονίζονται: Αιμίλιος Κολυβάς, Γιώργος Βλάχος (Μπαρμπούτας) και Χρήστος Φούκας ( Λεύκωμα Δήμου Λευκάδας «Όταν υπήρχε το χαμόγελο»
Μέσα στο Πέραμα. Εικονίζονται: Αιμίλιος Κολυβάς, Γιώργος Βλάχος (Μπαρμπούτας) και Χρήστος Φούκας. Λεύκωμα Δήμου Λευκάδας: «Όταν υπήρχε το χαμόγελο»
Προηγουμενο αρθρο
Η Ιστορία του Τσαγιού (μια και σε λίγες μέρες θα συναντηθεί η οικουμένη μπροστά σε μια κούπα τσάι)
Επομενο αρθρο
Η «Μαντάμ Σουσού» από 2ο Γυμνάσιο Λευκάδας

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *