HomeΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥΠλησιάζουν τα Χριστούγεννα και γυρίζω πολλά χρόνια πίσω…

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και γυρίζω πολλά χρόνια πίσω…

Πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, θα ‘ρθει ο Αη Βασίλης και γυρίζω πολλά χρόνια πίσω

Στη πόλη της Λευκάδας όπως θυμούνται οι παλαιότεροι υπήρχε στην κεντρική αγορά το εμπορικό της Φωφώς Κακλαμάνη. Κάθε τέτοια εποχή γέμιζε παιχνίδια. Τα παιδικά βλέμματα καρφώνονταν στα παιχνίδια. Όλοι διάλεγαν αυτό που θα ήθελαν αλλά λίγοι κατάφερναν να τα αποκτήσουν εκείνα τα δύσκολα χρόνια.

Υπήρχαν επίσης και άλλα δυο μαγαζιά με παιχνίδια στο παζάρι της Λευκάδας όπως: του Κώστα Καλυβιώτη και του Σπύρου Κατωπόδη (Κορομ’λέου).

Παραμονές των γιορτών στο σπίτι είχαμε διάφορες ασχολίες. Η μητέρα έντυνε το σπίτι στα γιορτινά και προμηθευόταν τα υλικά για μελομακάρονα, κουραμπιέδες, δίπλες, χριστόψωμα, «βλάχιες» και «βλάχους».

Ο πατέρας ετοίμαζε τον κατάλογο των συγγενών και φίλων για τις ευχές, οι οποίες στέλνονταν ταχυδρομικώς. Εγώ ξεκινούσα την διαδικασία από το Βιβλιοπωλείο του θείου μου Σπύρου Ματαράγκα. Διάλεγα κάρτες με τη Φάτνη, τον Αη Βασίλη, με λουλούδια κ.α.

Επέστρεφα στο σπίτι και άρχιζα να γράφω τις ευχές στις κάρτες, ξεκινώντας από αυτές που προορίζονταν για το εξωτερικό -ήθελαν περισσότερο χρόνο να φτάσουν. Έγραφα τα τυπικά και ο πατέρας μου υπαγόρευε τα επί πλέον.

Θεωρούσα αγγαρεία και καταπιεζόμουν τότε με όλη αυτή τη διαδικασία. Περνώντας τα χρόνια κατάλαβα πόσο σημαντική ήταν. Αυτή η επαφή ήταν μέρος της ζωής μας, της αγάπης και του ενδιαφέροντας προς τον συνάνθρωπο, είχε μεγάλη αξία.

Το Χριστουγεννιάτικο δέντρο

Ζούσαμε στην πόλη της Λευκάδας και στολίζαμε πάντα για τα Χριστούγεννα κυπαρίσσι. Ο πατέρας επίσης, είχε και άλλη αποστολή, να φέρει το Χριστουγεννιάτικο δέντρο στο σπίτι.
Ντυνόταν κατάλληλα και ξεκινούσε να βρει το κυπαρίσσι στην εξοχή, παίρνοντας μαζί του ένα τσεκούρι και σχοινί. Όταν έβρισκε το κατάλληλο, το έκοβε, το έδενε με το σχοινί και το έφερνε στο σπίτι, σέρνοντάς από απόσταση 3-4 χιλιόμετρων. Δεν υπήρχαν τότε αυτοκίνητα. Η μητέρα μου δεν έδειχνε ικανοποιημένη, γιατί στη μεταφορά το δέντρο είχε χάσει μέρος των κλαδιών του!

Λίγο πριν τα Χριστούγεννα του 1965 ο πατέρας μου ταξιδέψε στην Αθήνα. Επιστρέφοντας έφερε μαζί του ένα χάρτινο κιβώτιο περίπου 1,5 μέτρο μήκος. Το δίνει χαρούμενος στη μητέρα μου και τις λέει:« τώρα ελπίζω να είσαι ικανοποιημένη!» Το κιβώτιο είχε μέσα ένα ψεύτικο Χριστουγεννιάτικο δέντρο! Είχε πάρει την «εκδίκησή» του!

Ελένη Ματαράγκα

Προηγουμενο αρθρο
Τηλυκράτης Λευκάδας - Εθνικός Φιλιππιάδας
Επομενο αρθρο
Ένας αρχαιολογικός περίπατος στη Λευκάδα στα βήματα του Δαίρπφελντ (Wilhelm Dorpfeld)

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνσή σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *