HomeΕΛΙΞΗΡΙΑ ΜΝΗΜΗΣΣυνωστισμός στην αμμόγλωσσα

Συνωστισμός στην αμμόγλωσσα

Στις αρχές τις δεκαετίας του 1960 είναι τραβηγμένη αυτή η φωτογραφία.

Συνωστισμός από βάρκες και λουόμενους επικρατεί στα σκαλάκια του Αγγλικού Μόλου (όπως τον αποκαλεί ο Νίκος Βαγενάς).

Και συνεχίζει: ‘Ολόκληρο το μήκος του μόλου, ιδίως στα σημεία που έχει τις σκάλες, ήταν ο κατ’ εξοχήν χώρος κολύμβησης των εφήβων και μετεφήβων, δηλαδή της γνωστής ομάδας των αγυιοπαίδων, της λεγόμενης μουλαρίας. Αυτό ήταν αρκετό ώστε να αποτρέπει μόνιμα την παρουσία και κολύμβηση του ασθενούς φύλου στο σημείο αυτό. Δεν είναι υπερβολή αν πούμε ότι όλη η μουλαρία της Αγιομαύρας μπροστά σ’ αυτό το μόλο έμαθε μπάνιο.

Ας μη φαντασθεί κανείς ότι παραδίδονταν μαθήματα κολύμβησης. Εκεί να δεις προγυμναστές και μαθητευόμενους! Απλούστατα, οι μεγαλύτεροι άδραχναν τους μικρότερους και τους πετούσαν στη θάλασσα, κατ’ ευθείαν στα βαθιά, οπότε η εκμάθηση του μπάνιου, αν και με βίαιο τόπο, παρουσίαζε αλματώδη πρόοδο…

Για τον άμαχο πληθυσμό υπήρχαν δυο-τρεις ευρύχωρες, μεγάλες βάρκες, οι οποίες εκτελούσαν τον πλουν και επανάπλουν μεταξύ προκυμαίας της Χώρας και της, εσχάτως πολυσυζητημένης, Αμμόγλωσσας. Κατ’ αυτόν τον τρόπο, όσοι για λόγους αντικειμενικής αδυναμίας δεν ήταν σε θέση να πεζοπορήσουν, γλύτωναν τη μισή απόσταση.

Για τους νέους, που έκαναν καθημερινή παρέα, η διαδρομή από το δρόμο του Κάστρου ήταν αρκούντως ευχάριστη, αφού τα πειράγματα έδιναν και έπαιρναν…»

Προηγουμενο αρθρο
Παρακαλώ πολύ, ας μας πει κανένας αν υπάρχει Αστυνομία
Επομενο αρθρο
Επιχείρηση διάσωσης άνδρα σε απόκρημνη πλαγιά στη Λευκάδα

1 Σχόλιο

  1. kakia H ora
    11 Ιουνίου 2018 at 14:27 — Απάντηση

    Όμορφες στιγμές στην «μπροστά μεριά” !! Όλοι οι κονσόλοι μαζεμένοι βουτάγαμε ασταμάτητα. Η ιστορία σταμάτησε, πάγωσε, με το ατύχημα που άφησε παράλυτο έναν σπουδαίο κολυμβητή και φίλο μας. Παγώσαμε από τότε και κάθε φορά που πάμε ακόμη και σήμερα εκείνη η καταραμένη μέρα μου έρχεται στο μυαλό λες και ήταν χθες. Ένα παιχνίδι που περιμέναμε όλο τον χειμώνα να έρθει μας καθήλωσε στην θλίψη. Ήταν τα ανέμελα χρόνια και η ασφάλεια που είχαμε στο νησί ; Δεν κινδυνεύαμε από κανένα ληστή; Ίσως ναι Μόνο από τον πετροπόλεμο και την κακιά την ώρα τελικά κινδυνεύσαμε.

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *