HomeΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥΤο κατάστημα «Μασμανίδη» στην αγορά της Λευκάδας κλείνει τον κύκλο του

Το κατάστημα «Μασμανίδη» στην αγορά της Λευκάδας κλείνει τον κύκλο του

Σε λίγους μήνες από σήμερα, το κατάστημα «Μασμανίδη», που βρίσκεται για πάνω από 60 χρόνια στην κεντρική αγορά της Λευκάδας, θα αποτελέσει παρελθόν. Είναι το τελευταίο, ίσως, που συνδέει το παρόν με το παρελθόν της Λευκάδας.

Το όνομα, το κτίριο, η θέση του στο παζάρι, είναι συνυφασμένα με την πορεία της πόλης μας στο χρόνο. Από τη Λευκάδα της φτώχειας και του μόχθου, των πρώτων Γιορτών Λόγου και Τέχνης, της Μαρίας Κάλλας, μέχρι τη Λευκάδα της αφθονίας και της τουριστικής ανάπτυξης

Η πορεία του σηματοδοτεί το μακροβιότερο ίσως μισθωτήριο στη νεότερη Λευκάδα. Ιωάννου Μελά 68. Εκεί ξεκίνησε ο νεαρός ράφτης Πέτρος Μασμανίδης, ποντιακής καταγωγής, προς το τέλος της δεκαετίας το 1950. Εκεί θα ολοκληρώσουν τον κύκλο του καταστήματος οι δυο θυγατέρες του: Λίνα και Βίκη.

Δημιούργημα ενός πανέξυπνου και διορατικού για την εποχή του επιχειρηματία, το κατάστημα, άφησε στο πέρασμά του εικόνες και μνήμες σε όλους. Ανέπτυξε σχέσεις με όλο το νησί, σε εποχές που τα εμπορικά καταστήματα της πόλης μετριόνταν στο δάχτυλα του ενός χεριού. Άντεξε στο χρόνο, τον ανταγωνισμό, τις κοινωνικές αλλαγές και κλείνει τον κύκλο του μετά από απόφαση των κοριτσιών και όχι από έλλειψη πελατείας.

Δανείστηκε να αγοράσει το πρώτο ψαλίδι του Πέτρος Μασμανίδης -θυμούνται οι παλιότεροι- για να δουλέψει στην αρχή σαν ράφτης λίγα μέτρα παραπάνω. Και ήταν ο καλύτερος στη δουλειά του. Γεννήθηκε στην Πρέβεζα το 1926. Εκεί βρέθηκαν οι πρόσφυγες γονείς του μετά την Μικρασιατική καταστροφή. Ο νεαρός ράφτης απέκτησε το καλύτερο όνομα στην αγορά της Λευκάδας και δεν άργησε να ανοίξει τα φτερά του, στήνοντας το κατάστημα που υπάρχει μέχρι και σήμερα, πουλώντας υφάσματα και ράβοντας ταυτόχρονα αντρικά κοστούμια.

Τα χέρια του δεν ήταν επιδέξια μόνο στο ράψιμο. Ήταν το ίδιο άξια στο να διαλέγουν υφάσματα. Το κατάστημα έμεινε στις μνήμες της Λευκάδας κυρίως για την ποιότητα των υφασμάτων του. Από τα καλύτερα μετάξια και ταφτάδες, τα κασμίρια και τα μάλλινα, μέχρι ντρίλινα και τσίτια. Υπήρχαν υφάσματα για όλα τα γούστα και βαλάντια. Έντυσε όλη τη Λευκάδα σε χαρές και λύπες, σε χορούς και πανηγύρια αφού κατάφερνε πάντα να ακολουθεί τα βήματα του νησιού.

Δίπλα του πάντα η γυναίκα του Φρόσω, βοηθός, υποστηριχτής και μητέρα των δυο κοριτσιών του. Το κατάστημα με τα χρόνια εξελίχτηκε και μεγάλωσε δυσανάλογα με τα τετραγωνικά μέτρα που καταλάμβανε στο χώρο. Δεν θα ήταν υπερβολή να πούμε, ότι υπήρξε ένα πολυκατάστημα σε εποχές που ήταν άγνωστη ακόμα και η λέξη. Μέσα υπήρχε ακόμα και χρυσοχοείο! Στις τρεις αποθήκες που βρίσκονταν δίπλα και πίσω από το κατάστημα, υπήρχαν είδη για κάθε ανάγκη και χρήση, ακόμα και ναυτιλιακά είδη!

Ανήσυχο και διορατικό πνεύμα ο Πέτρος Μασμανίδης έφερε από τους πρώτους τουριστικά είδη, μόλις το νησί άρχισε να ξανοίγεται στην άγνωστη τότε περιπέτεια του τουρισμού. Από εκεί προμηθεύθηκε ο Φώντας Αθανίτης και ο Βασίλης Θερμός για λογαριασμό του Ορφέα, το δώρο που προσφέρθηκε στην Αγνή Μπάλτσα, έναν αρχαιοελληνικό αμφορέα. Στη βιτρίνα του κοντοστάθηκε η Μαρία Κάλλας τον Αύγουστο του 1964 όταν ήρθε στη Λευκάδα, πριν περάσει το κατώφλι του, να ψωνίσει πανέμορφα υφάσματα.

Με την βιομηχανοποίηση των ενδυμάτων το κατάστημα έφερε έτοιμα ενδύματα για όλη την οικογένεια. Αυτό τον τομέα διατήρησαν τα κορίτσια του η Λίνα και η Βίκη τα τελευταία 30 χρόνια που ανέλαβαν οι ίδιες τη συνέχιση της επιχείρησης. Σαν έτοιμες από καιρό, όταν ο πατέρας συνταξιοδοτήθηκε, συνέχισαν οι ίδιες. Δεν ήταν τίποτα καινούργιο για αυτές. Όλη η οικογένεια ήταν αφοσιωμένη στην επιχείρηση. Τόσο η κυρία Φρόσω όσο και τα κορίτσια δούλευαν δίπλα στον Πέτρο Μασμανίδη.

Η Βίκη και η Λίνα μεγάλωσαν στην κυριολεξία μέσα στο κατάστημα. Όσα χρόνια είναι οι ίδιες ιδιοκτήτριες, αισθάνονται την ίδια συγκίνηση, κάθε φορά που δέχονται επισκέψεις και μηνύματα από Λευκαδίτες από κάθε γωνιά της Ελλάδας και του κόσμου. Όσοι έρχονται μετά από πολλά χρόνια απουσίας από το νησί, αντικρίζοντας το κατάστημα στην ίδια θέση, μπαίνουν μέσα για να μοιραστούν τη χαρά και τις αναμνήσεις τους. Είναι ο χώρος που άλλοι αγόρασαν τις βέρες τους, άλλοι τα πρώτα τους καλά ρούχα, ακόμα και μπαούλα και βαλίτσες για το ταξίδι του ξενιτεμού! Γυναίκες που ψώνισαν τα καλύτερα λινά για τα λευκαδίτικα κεντήματα της προίκας τους.

Ο Πέτρος Μασμανίδης πέθανε πριν από 6 χρόνια. Στη δικές μου μνήμες ήταν ένας ευγενέστατος, καλοντυμένος έμπορος,(φορούσε πάντα γραβάτα), και εξέπεμπε μια βαθειά αστική ευγένεια. Άνθρωπος σεμνός, χαμηλών τόνων εκ πεποιθήσεως και χαρακτήρα, δημιουργικός -ένας σωστός επιχειρηματίας με καλό όνομα στην κοινωνία της Λευκάδας. Τόσο ο ίδιος όσο και το κατάστημά του, ανήκει σε εκείνη την καλή Λευκάδα, που όλοι θυμόμαστε με αγάπη.

Το κτίριο που στεγάζεται το κατάστημα ήταν καφενείο πολύ παλιά. Είχε ένα εξαιρετικό δάπεδο το όποιο διατηρήθηκε από τους ενοίκους με απόλυτο σεβασμό στην παράδοση. Πρόκειται για έργο τέχνης το οποίο πολλοί «γνωρίζοντες», κυρίως τουρίστες, σταματούν και θαυμάζουν.

Η Λίνα και η Βίκη κλείνουν το κατάστημα με πόνο ψυχής. Τριάντα χρόνια δεν είναι και λίγα, είναι βίωμα είναι τρόπος ζωής. Δυο πανάξιες θυγατέρες ενός καλού πατέρα. Βάδισαν στα χνάρια του, βάζοντας τη δική τους σφραγίδα στην επιχείρηση. Τα χαρακτηριστικά τους κληρονομικά: Σεμνότητα και ήθος.

Οι παρακάτω φωτογραφίες μας παραχωρήθηκαν από τον Νίκο Ζαβιτσάνο στις 27 Φεβρουαρίου, 7 ημέρες μετά την δημοσίευση του άρθρου. Προέρχονται από το προσωπικό του αρχείο. Εικονίζεται ο Πέτρος Μασμανίδης τον Απρίλιο του 2013. Τις προσθέτουμε για την πληρότητα του άρθρου.

Προηγουμενο αρθρο
Πρόγραμμα αποκριάτικων εκδηλώσεων και Τσικνοπέμπτης Απόλλωνα Καρυάς
Επομενο αρθρο
24ωρη πανελλαδική απεργία της ΠΟΕ ΟΤΑ την Πέμπτη 21 του Φλεβάρη

1 Σχόλιο

  1. Αλαφροϊσκιωτος
    21 Φεβρουαρίου 2019 at 15:59 — Απάντηση

    Μια ακόμα γωνία της παλιάς Λευκάδας που χάνεται……

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *