HomeΕΠΙΣΗΜΑΝΣΕΙΣΈνα Βαρούλκο (μαντσίνα) στο λιμάνι της Λευκάδας

Ένα Βαρούλκο (μαντσίνα) στο λιμάνι της Λευκάδας

Οι περισσότεροι έχουμε προσέξει αυτό το σκουριασμένο μηχάνημα πάνω στο πεζοδρόμιο του λιμανιού. Μοιάζει με παλιός γερανός. Βρίσκεται μπροστά από το εστιατόριο της Μαργαρίτας.

dscn4534

Η απόφαση να το φωτογραφίσουμε και το επισημαίνουμε, γίνεται μετά από παρότρυνση της κυρίας Τζένης Τζεβελέκη. Το σπίτι της βρίσκεται ακριβώς απέναντι. Από μικρό κοριτσάκι αυτό το βαρούλκο (μαντσίνα συνήθιζαν να το λένε οι ντόπιοι) ήταν μέρος της καθημερινότητάς της.

dscn4530

Ήταν μέρος της ζωής και του λιμανιού. Σε εποχές που η πόλη αλλά και το νησί, δεν είχε καφέ και μπαρ, ούτε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα δωμάτια. Σε εποχές που η πόλη είχε φτωχούς ψαράδες και μεροκαματιάρηδες που ζούσαν από τις δραστηριότητες του λιμανιού. Σε εποχές που στα χωριά του νησιού οι αγρότες έφτιαχναν ξερολιθιές για να δημιουργήσουν μια σκάλα χωράφι για να ζήσουν τις οικογένειές τους.

dscn4593

Πολλές οικογένειες έζησαν από αυτό το βαρούλκο όταν όλη η εμπορική κίνηση του νησιού γινόταν στο λιμάνι. Καράβια και καΐκια φόρτωναν και ξεφόρτωναν δίνοντας δουλειά και ψωμί σε πολύ κόσμο.

dscn4595

Αυτό το βαρούλκο που κόβει στη μέση το πεζοδρόμιο αποτελεί κομμάτι, ψηφίδα της ιστορίας του νησιού. Γι’ αυτό και η έγνοια της κυρίας Τζεβελέκη να το διατηρήσουμε. Προστατεύουμε κάτι αν γνωρίζουμε την ιστορία του. Προστατεύουμε κάτι αν οι μνήμες μεταδίδονται από γενιά σε γενιά και ξεπερνούν την αντοχή και τη διάρκεια ζωής, ακόμα και του σίδερου!

dscn4598

Δυστυχώς το νησί μας δείχνει να θέλει να ξεχάσει το πρόσφατο παρελθόν του. Δεν εξηγείται αλλιώς το ότι κανένας δεν ενδιαφέρθηκε να διατηρήσει κάτι από τις εποχές της προκοπής και της σκληρής δουλειάς.
Ας μην ξεχνάμε επίσης:

«Στη διάρκεια του πολέμου διεκόπη η λειτουργία των αλυκών (της πόλης) και λεηλατήθηκαν από τους σωρούς του αλατιού ως και τα κτίρια. Με την οριστική παύση της λειτουργίας τους (1948) λεηλατήθηκαν ξανά. Λειτούργησε η ψυχολογία του όχλου ή της ανέχειας και «σε μια ώρα δεν έμεινε ούτε τούβλο» από διώροφα κτίσματα που υπήρχαν στο χώρο των αλυκών.»**

«Το τελειωτικό χτύπημα για το Κάστρο της Αγίας Μαύρας ήρθε αμέσως μετά την αποχώρηση των ναζί, όταν κυκλοφόρησε η φήμη ότι οι Γερμανοί είχαν κρύψει θησαυρούς μέσα στο Κάστρο. Οι κάτοικοι του νησιού προξένησαν καταστροφές στα εσωτερικά τείχη, διέλυσαν τα οικήματα που είχαν ανακατασκευάσει οι κατοχικές δυνάμεις και γέμισαν λάκκους το εσωτερικό του, αναζητώντας τους ανύπαρκτους θησαυρούς.»**

line2

* Μαρία Ρούσου: «Αλυκές Λευκάδας: Σημειολογία μιας καθημερινότητας».(Διεπιστημονικό συνέδριο Λευκάδα 30/9 – 3/10/1999)με θέμα: Ανάπλαση και αξιοποίηση των ανενεργών αλυκών Επτανήσου.
** «Συνοπτική Ιστορία του Κάστρου της Αγίας Μαύρας» Μάρκου Σφέτσα, εκδόσεις fagottobooks.

Προηγουμενο αρθρο
Άκτιο - Γιορτάστηκε ο Προστάτης της Πολεμικής Αεροπορίας
Επομενο αρθρο
Θοδωρής Ιωακειμίδης«Δεν με έστειλε τζάμπα στις βολές o Παππάς!»

1 Σχόλιο

  1. ΑΝΔΡΕΑΣ
    9 Νοεμβρίου 2016 at 22:22 — Απάντηση

    Πολύ καλό το άρθρο για τη Ματσίνα.
    Πρέπει όμως να γράψετε και δυό λόγια για ‘αλλο ένα κομμάτι, ψηφίδα της ιστορίας του νησιού, που ”Κλάπηκε” από τον κυματοθραύστη της αμμόγλωσσας, τον μικρό φάρο που στόλιζε τόσα χρόνια αυτή την άκρη του νησιού μας.

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.