HomeΕΛΙΞΗΡΙΑ ΜΝΗΜΗΣΗ κατασκευή του σαπουνιού με σκουριά και πάτασσα και η βαφή Γκράνο

Η κατασκευή του σαπουνιού με σκουριά και πάτασσα και η βαφή Γκράνο

Γράφει ο Θοδωρής Γεωργάκης

Ρόλο πρωταγωνιστή σε όλες τις εργασίες είχε η Λευκαδίτισσα γυναίκα, η οποία ενσάρκωνε στο πρόσωπό της πολλούς ρόλους και ιδιότητες, λέαινα σωστή, για την προκοπή, την ανατροφή και το μεγάλωμα των παιδιών της. Ήταν, μητέρα, αγρότισσα, ζυμώστρα, φουρνάρισσα, πλύστρα, αϋφάντρα, γεωργός, ασπροδιαλέχτρα, είδαμε χαρακτηριστικά αυτόν τον ρόλο στο μάζεμα του διάσπαρτου λιόκαρπου, όλοι αυτοί οι ρόλοι σε ένα ταπεινό σαρκίο, το οποίο μετουσίωνε σε οικογενειακό πλούτο η «λύσσα», με την οποία πάλευε για να αναστήσει τα παιδιά της!

Μία από τις τόσες ασχολίες της ήταν και η κατασκευή του σαπουνιού, για το πλύσιμο των ρούχων, αλλά και η βαφή των μάλλινων ρούχων του αργαλειού. Για την κατασκευή του σαπουνιού χρησιμοποιούσε, σαν πρώτη ύλη, την σκουριά του λαδιού, την οποία έβραζε αναμεμειγμένη με ποτάσα και λίγο ασβέστη και το κολλώδες μίγμα, που προέκυπτε, μετά το βράσιμο, το τοποθετούσε μέσα στα τετράγωνα της πινακωτής, που είχε το σπίτι για το ψωμί, τοποθετούσε, εν συνεχεία, ολόκληρη την πινακωτή γεμάτη στον ήλιο, όπου ξεραίνονταν το σαπούνι κα έβγαινε σε μεγάλες πλάκες, τις οποίες χρησιμοποιούσε, μαζί με την αλυσίβα, σαν καθαριστικό μέσον στις μπουγάδες.

Η αλισίβα, επίσης, ήταν βρασμένο νερό, μέσα στο οποίο τοποθετούσαν αρκετή στάχτη, προφανώς, γιατί η στάχτη έχει καθαρτικές ιδιότητες, αλλά, συγχρόνως μέσα στην τσέτζερη, που έβραζαν την αλισίβα, έβαζαν και κλώνους σμυρτιάς, ώστε να πάρουν ευωδιαστή μυρωδιά τα πλενόμενα ρούχα. Παρόμοιο ευρεσιτεχνικό τρόπο χρησιμοποιούσε και για την βαφή των άσπρων, κυρίως, μάλλινων νημάτων τα οποία χρησιμοποιούσε στον αργαλειό, ή για την κατασκευή ρούχων, αφού δεν υπήρχαν οι μετέπειτα χημικές βαφές, που γνωρίσαμε τα νεώτερα χρόνια. Έπαιρνε την κακατσίδα, έναν ογκώδη μύκητα, περίπου σε μέγεθος λεμονιού, ο οποίος αναπτύσσεται στα κλαδιά των ρουπακιών και ο οποίος, στο εσωτερικό του, είχε μια καφεκόκκινη ουσία, η οποία ήταν ανεξίτηλη, όταν την έλιωναν μέσα στην τσέτζερη, σε καυτό νερό και τοποθετούσαν μέσα τα ρούχα, που επιθυμούσαν να βάψουν. Η ιδιότυπη αυτή κόκκινη βαφή αποκαλούνταν Γκράνο, προφανώς από το λατινικό Γκρενά.

Προηγουμενο αρθρο
Στην Γ΄ Εθνική ο Πανλευκάδιος
Επομενο αρθρο
Η πόλη των πηγαδιών

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.