HomeΕΠΙ ΠΑΝΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΤΟΥH τρομολαγνεία της κυβέρνησης και η πολυφωνία του ΣΥΡΙΖΑ δρόμοι παράλληλοι προς το άγνωστο

H τρομολαγνεία της κυβέρνησης και η πολυφωνία του ΣΥΡΙΖΑ δρόμοι παράλληλοι προς το άγνωστο

Του Θοδωρή Γεωργάκη

24Πέντε χρόνια, μετά την ζοφερή είσοδο της χώρας στην εποχή της οικονομικής και ανθρωπιστικής κρίσης, τα πράγματα στην Ελλάδα φαίνονται παντελώς στάσιμα σε ότι αφορά το μέλλον της.

Βρισκόμαστε και πάλι στην ίδια αφετηρία προβληματισμού και αβεβαιότητας, χωρίς στρατηγική, με μιά κυβέρνηση τρομοκράτη, που ενσπείρει τον όλεθρο και τον τρόμο, σε μιά υποτιθέμενη απώλεια της εξουσίας , απ’ την ίδια, και με μία αντιπολίτευση, ναι μεν ante portas για την εξουσία, όμως με ορατό το κυρίαρχο γνώρισμα της πολυφωνίας των μελών της, ανάλογα με την πολιτική προέλευση του καθενός, άλλη άποψη η αριστερή πλατφόρμα του Λαφαζάνη, άλλη άποψη η ηγετική ομάδα περί των Τσίπρα και άλλη άποψη οι Πασοκογενείς περί τον Μητρόπουλο.

Η μεν κυβέρνηση έχοντας περίπου μια ιδιοκτησιακή αντίληψη για την χώρα, δαιμονοποεί τον ΣΥΡΙΖΑ, σε εωτερικό κα εξωτερικό, λες και δεν είναι αναφαίρετο δικαίωμα του Ελληνικού Λαού να τον ψηφίσει και να τον φέρει στην εξουσία, αν το επιθυμεί.

Αναβιώνουμε, όσοι ενθυμούνται καλά, τις παραμονές του 1981, όταν και τότε πάλι η καταστροφολογία ήταν στην ημερήσια διάταξη, για την διαφαινόμενη τότε νίκη του ΠΑΣΟΚ. Και άν μεν τότε αυτή η καταστροφολογία είχε αποδέκτες στο εσωτερικό της χώρας, τούτη την φορά τα πράγματα είναι παντελώς διαφορετικά, διότι δεν είμαστε, πλέον, μόνοι μας, έχουμε μια τεράστια εξάρτηση απ’ τους δανειστές μας, προς τους οποίους κλείνει …πονηρά το μάτι η κυβέρνηση και επιζητά, έμμεσα, την δημοσιοποίηση της δική των ανησυχίας, προς δικό της όφελος, φυσικά, έστω και αν πυροβολεί τα ίδια της τα γόνατα, αρκεί να εξορκίσει το «μίασμα» του ΣΥΡΖΑ, ενώ , σε μια πολιτεία που σέβεται τον εαυτό της και την δημοκρατία, το κυρίαρχο και κοινοβουλευτικό καθήκον της κυβέρνησης θα ήταν να αποδομήσει, με επιχειρήματα και προτάσεις, το πρόγραμμα του αντιπάλου, εν προκειμένω του ΣΥΡΙΖΑ, αφού είναι ορατό, πλέον το θέμα των εκλογών και όχι να προκαλεί και να ευελπιστεί σε μια καθοριστική παρέμβαση των αγορών, με άνοδο των επιτοκίων, καταστροφή του Χρηματιστηρίου, ένδεκα δις κεφαλαιοποίηση χάθηκε με το άνοιγμα του …χορού των δαιμόνων, αυτές τις μέρες, προκειμένου να επηρεασθεί το εκλογικό σώμα σε μια προοπτική ανόδου του ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία.

Απ’ την άλλη πλευρά ο ΣΥΡΙΖΑ, πέραν της εξόφθαλμης και άκρως ανησυχητικής πολυφωνίας, φαίνεται πως προκρίνει το λίαν επικίνδυνο δόγμα του οποίου το βασικό συστατικό είναι ..ΤΟ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΚΑΙ ΚΑΝΟΥΜΕ!

Απ’ την αρχικά διακηρυγμένη θέση του… σχισίματος του μνημονίου, έχει περάσει στο όχι σε μονομερείς ενέργειες και αιφνιδιασμούς των εταίρων μας, στην καθησυχαστική διαβεβαίωση του Νο 2 του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παππά, μέσω της ιταλικής LA STAMPA, ότι και ελλειμματικούς προϋπολογισμούς δεν θα έχουμε και αυστηρή δημοσιονομική προστασία θα επιβάλλουμε και… και, πράγματα που παγιώνουν την άποψη, πως, πέραν τη προαναφερθείσης ενδοκομματικής πολυφωνίας, στον ΣΥΡΙΖΑ, είναι ορατό και το ζήτημα της διφωνίας, τουτέστιν άλλη γλώσσα στα ευρωπαϊκά φόρα και άλλη γλώσσα στο εσωτερικό της χώρας. Αν σε όλα τούτα προστεθεί η απλοϊκή προσέγγιση πολλή μεγάλης μερίδας του εκλογικού σώματος, προσέγγιση που συνοψίζεται στο «δόγμα: TΙ ΕΧΩ ΝΑ ΧΑΣΩ ΨΗΦΙΖΟΝΤΑΣ ΣΥΡΙΖΑ». τότε, είναι κοινός τόπος, πλέον, πως με κάθε αποτέλεσμα στις επερχόμενες εκλογές, ο ελληνικός λαός θα βιώσει την ίδια ζοφερή πραγματικότητα, παρά τις καλές προθέσεις του ΣΥΡΙΖΑ.

Το διακύβευμα της χώρας τα τελευταία χρόνια της κρίσης συνίσταται σε δύο κυρίαρχα ερωτήματα. Πρώτον. Θέλουμε να μείνουμε στο ΕΥΡΩ; Δεύτερον. Είναι βιώσιμο το ελληνικό χρέος; εδώ πάνω πρέπει να εξαντληθεί ο διαφαινόμενος προεκλογικός διάλογος.

Στο μεν πρώτο ερώτημα συμφωνούν, όπως διατείνονται κυβέρνηση και αντιπολίτευση. Το μεγάλο πρόβλημα της διαφωνίας και των εξ αυτής πηγαζόντων πολιτικών χειρισμών είναι η βιωσιμότητα, ή μη, του ελληνικού χρέους. Εμείς ταυτιζόμαστε με την άποψη του ΣΥΡΙΖΑ, σύμφωνα με τη οποία το χρέος δεν είναι βιώσιμο και πρέπει να μπει στο τραπέζι η διαπραγμάτευση για απομείωσή του, δέσμευση την οποία εγγράφως έχουν αναλάβει οι εταίροι μας, αλλά την αποσιωπούν, προς το παρόν, και προτείνουν νέα μέτρα.

Απ’ την άλλη η κυβέρνηση προβάλλει την άποψη, ότι το χρέος είναι βιώσιμο. Ναι, είναι βιώσιμο με το καταστροφικό πρόγραμμα των τεραστίων πλεονασμάτων των επόμενων προϋπολογισμών, πλεονάσματα που ακουμπούν το 3% και το 4% του ΑΕΠ, πράγμα που στραγγαλίζει την οικονομία και αφαιρεί κάθε αναπτυξιακή ικμάδα. Ακόμη και η προτεινόμενη τεράστια παράταση χρονικά του χρέους, ναι μεν το καθιστά βιώσιμο, σε συνδυασμό με την μείωση των επιτοκίων, όμως χαλκεύει δεσμά εσαεί για την κυριαρχία της χώρας, λες και τα επόμενα χρόνια, οι επερχόμενες γενιές θα είναι αλλοεθνείς!

Αντί, λοιπόν κυβέρνηση και αντιπολίτευση να τροχειοδρομούν πάνω στον παράλληλο δρόμο της ασυνεννοησίας και των διαφορετικών απόψεων, σ’ αυτά τα κυρίαρχα, για την ύπαρξη της χώρας ζητήματα, αντί να τρομολαγνούν και να δολιχοδρομούν μεταξύ πολυφωνιών και ανέξοδων υποσχέσεων σε ένα εκλογικό σώμα που αναζητεί σανίδα σωτηρίας, και απ’ την στιγμή που δεν οδηγούνται στο αυτονόητο, όπως έπραξαν Πορτογαλία και Ιρλανδία, δηλαδή να ομονοήσουν σε εθνικό διάλογο, για τα δύο ανωτέρω θεμελιακά ερωτήματα, αφού, λοιπόν, η δική τους πόλωση δεν τους το επιτρέπει, τότε, τουλάχιστον, ας κάνουν μια τίμια προεκλογική εκστρατεία, χωρίς ο ένας να τρομοκρατεί και χωρίς ο άλλος να λαϊκίζει υποσχόμενος την Άρτα με τα Γιάννενα…

Προηγουμενο αρθρο
Μουσικό μεζεδοπωλείο ο «Αχινός»
Επομενο αρθρο
Συλλήψεις σε κατάστημα-καφενείο, στην Λευκάδα στο οποίο έπαιζαν «poker»

Δεν υπάρχουν σχόλια

Γράψτε το σχόλιό σας

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για να μειώσει τα ανεπιθύμητα σχόλια. Μάθετε πώς υφίστανται επεξεργασία τα δεδομένα των σχολίων σας.